DE SARIGUE , DE OPOSSUM OF DE PHILANDER. ipp 
geregtigd was om drie verfchillende foorten van die drie philanders te maaken; 
m meer dewyl hy zetts de onderfcheidende kenmerken, die in de afbeeldin- 
gen uitgedrukt zyn, niet gebruikt heeft, en dat hy geene melding maakt van 
het verfchil van den nagel die aan de duimen der agterfte voeten van de beide 
eerden gevonden wordt, en die aan den derden ontbreekt: de Hr. Brisson 
moeft dan by zyn noramer 3 , dat is te zeggen by zyn philander van Amboi- 
na, blz. 289. de geheele naamlyft hebben bygebragt, welke hy hy zynen phi- 
lander namraer i, blz. 2O6 gezet heeft, alle de naamen en bynaaraen \yelka 
hy aanhaalt flegts op zynen philander, nommer 3 paffende, dewyl die de 
geen is wiens duimen \'an de agterfte voeten geenen nagel hebben ; hy zegt 
in het algemeen dat aan de vingers der philanders nagels zitten , en hy maakt 
hier omtrent geene uitzondering*, ondertuffehen heeft de philander, welken hy 
in het Kabinet van den Koning gezien heeft , en die onze farigue is , gcenen 
nagel aan de duimen der agterlte voeten, en het'fchynt dat die de eenigc is, 
■welken hy cezien heeft 5 dewyl ’er in zyn boek flegts nommer i is dat voorge- 
gaan wordt door twee ftarretjes : het werk van den Hr. Rrisson , voor het 
overige zeer nuttig , zondigt voornamelyk daarin dat de Naamlyft der loorten 
veel grooter is in zyn werk dan die van de Natuur. 
Daar blyft ons nu flegts de Naamlyft van den Hr. Linnzeus overig , om te 
onderzoeken • dezelve is ten dezen opzigte minder met fouten dan die der an- 
deren daarin dat de Schiyver eene der drie foorten laat vaaren waarvan wy 
zo aanftonds Ipraaken, en dat hy de drie dieren van Seba tot twee brengt; 
dit is niet alles gedaan te hebben, want men moet dezelve tot één brengen; 
maar dit is ten minften iets gedaan te hebben ; en hy gebruikt daarenboven 
het onderfcheidend kenmerk der agterfte duimen zonder nagelen , hetgeen be- 
halven Tyson geen der overigen hadt waargenomen; de befchryving welke 
de Hr. Linn.®us van den farigue, onder den naara van marfupialis (f), nom- 
mer I. didelphis, enz: gegceven heeft, is ons voorgekomen redelyk goed en 
vry overeenkomftig met de Natuur te zyn , maar daar heeft onnaauwkeurig- 
heid in zyne verdeeling, en dooling in zyne aanwyzingen plaats: deze Sebry- 
ver die onder den naam van opoffum, n. 3- pag. 55 , een verfchillend dier 
van zynen marfupialis , n. i , aanwyft , en die ten dezen opzigte enkeld het 
gezag^an Seba aanhaalt, zegt egter dat deze opoffum geenen nagel aan de 
fgte 4 e duimen heeft, terwyl deze nagel zeer duidelyk is aan de 
van Seba; hy hadt ons ten minften moeten waaifchuwen dat de tekenaar wn 
Seba zig bedroegen heeft; eene andere dwaaling is 
so voor het zelfde dier als de carigueya te hebben 
beide dieren in het werk van Piso, fchoon m hetzelfde hoofdftuk gepkatft, 
evenwel , door Piso zelven , voor twee verfchillende dieren worden opgegee- 
ven, en dat hy het een na het ander befchryft: maar het geen men voor eene 
erootere dwaaling dan de beide eerften moet aanzien is, die van hetzelfde dier 
twee verfchillende foorten gemaakt te hebben ; de marfupialis , n. 1 , en de 
opoffum, n. 3, zyn geene verfchiUende dieren; zy hebben beide, volgens 
(0 LiKNffiüs, 5#. Na.U Edit. X Holmiae I758- pag. 54« 
