aoo 
de natuürlyke historie. 
den Hc, Linn^us zelven , het raarfupium of den zak , zy hebben beiden de 
agterfte duimen zonder nagel, zy komen beiden uit Amerika, en zy verfchillen 
Ctteeds volgens denzelfden Schryver) ilegts daarin, dat de eerfte agt mammen 
heeft, en de tweede ’er üegts twee heeft en de vlak boven de oogen bleeker 
van kleur; dit laatfte kenteken nu is, gelyk wy gezegd hebben, van geene 
waarde , en het tweede is ten minften zeer twyfelagtig ; want het getal der 
mammen is in verfcheiden foorten van dieren verfchillend , en raiflchien meer 
in dit dan in eenig ander, dewyl van de beide wyfjes fariguen, welke wy in 
het Kabinet van den Koning hebben, en die gewiffelyk van dezelfde foort , en 
van hetzelfde land zyn , de eene vyf en de andere zeven tepels heeft , en de- 
wyl zy, die de mammen dezer dieren hebben waargenomen , het niet eens zyn 
omtrent het getal; Marcgrave. die door veele anderen is uitgefchreeven , telt 
’er agt; Barrerb zegt dat ’er gemee.nlyk maar vier zyn, enz: dit verfchil 
dat in het getal der mammen gevonden wordt, heeft niets zonderlings, dewyl 
men dezelfde verfclieidenheid by de meelt bekende dieren vindt , gdyk by de 
teef die ’er zoratyds tien heeft, en andere keeren negen, agt, of zeven; by 
de zeug, die ’er tien, elf of twaalf heeft ; by de koe, die ’er zes vyf of vier 
heeft, by de geit en de ooi, die ’er vier drie of twee hebben; by de fret, die 
’er drie aan de regter en vier aan de linkerzyde heeft , enz , waar uit men ziet 
dat men niets bepaalds en zeekers omtrent de orde en het getal der mammen 
kan vaftftellen, die by het groutft getal dieren verfcheiden zyn (-t). 
Uit dit geheele onderzoek dat wy met evenveel orazigtigheid en onpartydig- 
heid gedaan hebben , volgt dat de philander opolTura feu carigueya Brafilien- 
fis , PI. XXXPIf ftg. 1, en a , en 3 ; de philander Orientalis P/. XXKFLIl 
fig. ï •, en de philander Orientalis maxiraus, PI. XX XIX. fig. i van Seba, 
Deel I, blz. 56, 61 en 64; dat de philander, n. i , de Oofterfche philander, 
n. 2, en de philander van Amboina, n. 3. van den Hr. Brisson, blz. 286, 
280 en 289; en eindelyk dat de marfupialis , n. i , en de opoflum, n. 3, 
van den Hr. Linnzbus, tiende Uitgaaf, blz. 54 en 55,^ llegts een en het 
zelfde dier aanwyzen , en dat dat dier onze farigue is , wiens eenige en na- 
tuurlyke lugtftreek Zuid- Amerika is, en die zig nooit in de Ooft lndiën be- 
vonden heeft dan als een vreemdeling en na derwaards overgebragt te zyn : 
ik geloof hier omtrent alle onzekerheden te hebben opgeheeven; maar daar 
blyven nog eenige duifterheden over raakende den taiibi , welken Marcgra- 
VE (0 niet heeft opgegeeven als een verfchillend dier van den carigueya , en 
hetwelk evenwel Jonsïon (ot), Seba (») en de Heeren Klein (0) Lin- 
N/Eus (/>) en Brisson {q') als eene onderfcheidene en van de voorgaande 
ver- 
(ik) Zie in het IV, V en VII Deel van deze Natuurlyke Hiftorie de befchryvingen van den 
os, van den ram, van den bok, van het varken , van den hond, van den fret, en van den rot» 
(0 Marcgrave, Hijl. natur. Brajilienf. pag. 223. 
lm) JoNSTON , de Quadruped. . pag. 9 S' 
fn) Seba, Fol. I. pag. S7- Pab. 36, fig. 4. 
(0) Klein, de Qmdruped pag. 59. 
(p) LtNNBos Syjl. Nat. Edit. pag. 54, n. 2i 
(?) Brisson Regn, Anim. pag. 290. 
