S04 
DE NATUüRLYKE HISTORIE, 
ften zeer zeker is dat ’er onder de teeldeelen der fariguen verfcheiden deelea 
dubbeld zyn,die enkeld zyn by andere dieren : het hoofdje van de roede van 
het mannetje en dat van den kittelaar van het wyfje zyn gefpleeten en fchynen 
dubbeld; de fcheede,die enkeld is aan haare opening, -verdeelt zig vervolgens 
in twee buizen, enz: dit maakzel is over het algemeen zeer zonderling en ver- 
fchillend van dat van alle andere viervoetige dieren. 
De farigue is eeuiglyk oorl'prongelyk van de Zuidelyke landen der Nieuwe 
Wereld ; het fchynt aUeen dat hy niet even zeer als de tatou de heete lugt- 
ftreeken opzoekt : men vindt denzelven niet alleen in Braziliën , op Guiana , 
in Mexiko, maar ook in Florida, in Virginien (2) en in de andere gemaatig- 
de ftreeken van dat vafte land ; hy is overal vry gemeen , omdat hy dikwyls 
en in grooten getale jongen voortbrengt : de meefte Schryvers zeggen dat het 
wyfje vier of vyf (0) , andere dat het zes of zeven , jongen te gelyk werpt ; 
Marcgrave verzekert zes loevende jongen in den zak van een wyfje gezien 
te hebben Qè)', deze jongen waren omtrent twee duimen lang en zeer lee- 
vendig , zy gingen verfcheiden maaien uit en in den zak op een dag : zy zyn 
veel kleiner wanneer zy geboren worden: zekere Reizigers zeggen dat zy 
niet grooter zyn dan een vlieg wanneer zy ter wereld komen (c) , dat is te 
zeggen, wanneer zy uit de Ij’fmoeder kwamen om in den zak te gaan en zig aan 
de mammen valt te hegten ; ditfa&um is zo zeer niet vergroot als men zig zou- 
de kunnen verbeelden, want wy hebben zelfs in een dier, welks foort aan die 
van den farigue grenll , jongen aan de mam gezien , die niet grooter waren 
dan boonen ; en men kan met zeer veel waiufchynelykheid vermoeden , dat 
by deze dieren de lyftnoedcr, om zo te ipreeken, flegts de plaats der ont- 
vangenis, der vorming en. der eerlle ontwikkeling van de vrugt is, welker 
ïiitbrenging vroeger gefchiedt danby andere viervoetige dieren, en welker groei 
volbragt wordt in den zak, waarin zy op het oogenblikvan hunne vroegtydige 
geboorte komen : niemand heeft de duuring der dragt van deze dieren waar- 
genomen , welke, wy vermeeuen veel korter te zyn dan by alle anderen; en de- 
(*) De opofliims zyn gemeen in Virginie en in Nieuw Spanje. Hiji. Nat. des Antilles. Rott. 
1658, pag. 142 . 
(a) Qmtemos quinosve parit catulos, quos uterc conceptos , editosque in lucem, alvi cavitate qui’ 
dam, dum adbuc parvuli fuut , condit fervat , Heunand. Hijl, Msxic. pag. 330^ 
(&) Haec ipfa,quam defcribo, bejlia fex catulos vivos omnibus membris abfolütos, fed fine pilk, 
in bac burfa habebat, qui etiam-binc inde in ea mmiebmtur-, quiübet catulus duos digitos erat Ion- 
gus, ö* 5 . Marcgrave, Hi/l. Braf. pag. 222 — Zy hebben een zak onderden buik in den- 
■welken zy hunne jongen dra.igcn, die zomtyds zes of zeven in getal zyn ter eener dragt. De- 
feript. du nouveau monde par de Last, pag. 485- 
(c) Het wyfje van den opoflum heeft eenen dubbelden buik , of liever een hangend vlies dat 
haar den geheelen buik bedekt, zonder daar aan vaftgehegt te zyn, en waarvan men het bin- 
iienft kan zien wanneer zy eens jongen gedraagen heeft:, agter aan dit vlies is eene opening 
waarin men de hand kan fteeken, indien men dezelve niet dik heeft: hier is het dat de jon- 
gen zig in verbergen, het zy om eenig gevaar te vermyden, het zy om te zuigen of om tc 
Oaapen; zy leeven op die wyze tot dat zy in ftaat zyn om hun. eigen voedzel te zoeken . . .- 
ft heb zelf die jongen aan de mam zien hangen die nog niet grooter waren dan een vlieg, en 
die *zelve niet loslieten, voor dat zy de grootte van een muis bereikt hadden. Hifi. de l» Firr 
gme, pag. 220. 
