de natuurlyke historie 
lÖ 
werpen; dus zoude het daar maar op aankomen, dat men proeven name 
om te weeten welke] die omflandigheden zyn, en om nieuwe la6la te ver- 
krygen , waaruit men eenig licht zou kunnen haaien wegens de verbaftc- 
ring der foorten door de vermenging , en bygevolg wegens de eenheid of 
verfcheidenheid van yder geflacht. Men zoude, om in deze proefneemin- 
gen wél te llaagen, den grooten muilezel moeten brengen by de muil- 
ezelin, by de merrie en by de ezelin; men zoude hetzelfde moeten doen 
met den hardeaii, dat is te zeggen met den kleinen muilezel, die van den 
hengft met de ezelin voortkomt, en dan zien wat ’er van deze zes koppe- 
lingen komen zoude; ook zoude men den hengft en den ezel moeten 
brengen by de groote muilezelin , en het zelfde doen ten opzichte van de 
kleine muilezelin of het wyfje van den bardeau. Deze proeven, fchoon 
zeer eenvoudig, zyn nooit genomen met oogmerk om daar kundigheden 
uit te haaien ; en het fpyt my geerfe gelegenheid gehad te hebben om de- 
zelve te neemen ; ik houde my verzekerd , dat men ’cr kundigheden door 
krygen zoude, welke ik flegts als in het vcrfchiet befchouw, en thans nog 
niét hooger dan als vermoedens kan opgeeven. Ik denk, by voorbeeld, 
dat , van alle deze koppelingen , die van den grooten muilezel met de 
h'cine muilezelin , of het wyfje van den bardcau , en die van den bardeau 
met de muilezelin miffehien de cenigfte zullen zyn die volftrekt mislukken 
zullen; dat d;c van den grooten muilezel cn de groote muilezelin, cn die 
van den bardeau en zyn wyfje, mogelyk llaagen zullen, doch niet altyd, 
cn mogelyk flegts cnkelde reizen; doch tevens vermoede ik, dat de groo- 
te muilezel zekerer zoude vóórtbrengen met de merrie dan met de ezelin , 
en dat de bardeau beter zoude voortbrengen _met_ de ezelin dan met de 
merrie; eindelyk, dat het paard en de ezel miffehien met de beide muil- 
ezels zoude kunnen voortbrengen, maar de ezel beter dan het paard. Men 
zou deze proeven moeten neemen in een land, dat ten minften zo heet 
was als Provence, cn men zoude muilezels van zeven jaaren, paarden van 
vyf, en ezels van vier jaaren moeten neemen, omdat dit verfchil in deze 
dieren plaats' heeft ten opzicht van den ouderdom van volkomene rypheid. 
Zie hier de redenen van analogie, waarop myne opgeegeven vermoedens 
geveftigdzyn. In de algemecne fchikking der Natuur zyn het niet de manne- 
tjes maar de wyfjes , die dc eenheid dor foorten maaken. Wy weeten uit 
liet voorbeeld van het fchnap, ’c wclic voor twee verrchiliendc mannetjes 
kan dienen, en eveneens door den bok cn door den ram bevrucht wor- 
den , dat het wvfje op het foortgclykc van het voortbrcngzel veel meer 
invloed heeft dan het mannetje, dcwyl van deze twee verfchilleiide man- 
netjes niet dan lammeren voortkomen, dat is te zeggen individu’s foortge- 
lyk naar de moeder gclykendc ; dus gclykt ook dc groote muilezel meer 
naar de merrie dan naar de ezels, cn dc bardeau meer naar de ezelin dan 
naar het paard ; dus moet de groote muilezel zekerer voortteelen met demer- 
rie dan met de ezelin , en de bardeau zekerer met de ezelin dan met demerrie: 
zo zoude ook het paard en de ezel eveneens met de beide muilezelinnen 
kunnen voortteelcn ; omdat zy wyfjes zynde, fchoon verbafterd , elk meer 
foort- 
