OVER DE ONTAARTING DER DIEREN. 17 
foort eigenfchappen dan de muilezels, of mannetjes, behouden hebben : 
maar de ezel moet met haar zekcrer voortteelen dan het paard , omdat men 
neett opgemerkt, ^ dat de ezel meer vermogen heeft om voort te teelen, 
zelfs met de merrie , dan het paard , want hy bederft en verdelgt de voorc- 
teehng van het zelve; men kan zig daaromtrent door eene foort van proef- 
neeming verzekeren, want, indien men eerftden fpringhengft by de mer- 
ries brengt, en dezen des anderendaags, of zelfs eenige dagen daarna 
door een ezelhengft laat dekken, zullen deze merries bykans altyd muilcz Is 
en geene paarden vóórtbrengen. Deze waarneeming , die wel verdienen 
zoude in alle haaxe omftandigheden opgehelderd en beveiligd te worden 
fchynt aan te duiden, dat de Ram of de hoofdfpruit van dit gezin, wel de 
ezel en niet het paard, zou kunnen zyn; dewyl de eerlle de meerderheid 
ïf 1 j” voortteelen, ’t zy met de merrie, ’t zy met de ezelin; en dit 
SrS tegendeel niet gebeurt, wanneer men 
S ^aatoToemd!.” dezelfde merrie laat dekken; 
“ bederft of verdelgt de voortteeling van den eerllge- 
noemden met, want dit voortbrengzel as bykans altyd een muilezel; dus be- 
derft en verdelgt de ezel het voortbrengzel van het paard door zyne meer- 
dere kragt van voortteelen ; maar het paard of de fpringhengft bederft niet 
het voortbrengzel van den ezelhengft, omdat deszelfs voortteelende krast 
zwakker is. En wat de koppelingen der muilezels onder malkanderen be- 
treft , ik vermoede dat dezelve onvrugtbaar moeten zyn , omdat van de 
twee natuuren die vóór de voortteeling reeds benadeeld waren, en die door 
haare vermenging met kunnen miflen malkanderen nog meer te benadee- 
len, mets dan een ganfeh bedorven, of zelfs geheel geen voortbrengzel te 
wagten is. «0 
de merrie, van den bardeau 
met de ezelin , en door die van het paard en den ezel met de muilezels, zou- 
ue ttien individu s krygen, die tot de foort weder opkliminen zouden, en 
met meer dan halve muilezels zouden maaken , dewelke^ niet flegts even 
als hunne ouders, het vermogen zouden hebben om met die van hunne oor ■ 
teelen, maar miflehien zelfs bekwaam zouden 
zyn om onder malkanderen voort te teelen, omdat zy, nu flegts ten halven 
verbafterd zynde , een voortbrengzel geeven zouden dat iuift on demelf^n 
trap van afwyking ware als de eerfte muilezels zyn; en byaldien de ko^e" 
ng dier halve muilezels nogmaals onvruchtbaar ware, of in dien het moge- 
mv gebeurde, dat men daar jongen vaii bekwam, komt 
my echter zeker voor, dat men, door hen nog een flap nader tot hunnen 
a jongen bekomen zoude, die nu niet meer 
JputT verbafterd zynde, onder malkanderen voortbrengen en een 
n euwen ftam fofmecren zouden, welke niet net die van het pa^d, noch 
zoude zyn. Dewyl alles nu, wat kan zyn, door den tyd 
ik Natuur bevindt, of heeft bevonden, zo ben 
fpreeken^’ en de vrugtbaare muilezel, waarvan de ouden 
die der j Aristoteles, in Syrië, in de landen agter 
XF Deel ^ ^ bellondt, wel een ras van deze halve- of deze k\v aft- 
