OVER DE ONTAARTING DER DIEREN. 
21 
koppelingen, zelfs de volkomenfte , vruchtbaar zouden zyn ; daar zyn mer- 
ries die uitteraart onvruchtbaar, en andere, m grootercn getale, die 
Weinig vruchtbaar zyn; ook zyn ’êrhengftcn, 
dig in het uiterlyk voorkomen , egter niet zeer magtig zyn m het werk del 
voortteeling. By deze byzondere redenen kunnen wy een duiddyker en al- 
gemeener bewys van de weinige vruchtbaarheid in de foort^en yan het paard 
en van den ezel voegen ; zy zyn naaralyk van alle tamme of huislykc dieren , 
die, he. Jdt opgepaft, de mmft talrvke ,s; m 
die van de runderen, van de fchaapen, van de geiten, cm inzonderheid in 
die van het varken, van den hond, en van de kat, zyn de individu’s tien, 
en milTchien honderdmaal talryker dan in die van Imt paard en van den ezel; 
dus blykt hunne weinige vruchtbaarheid by de ftuüiicn, en men moet aan 
alle deze oorzaaken de onvruchtbaarheid der muilezels toefchryven , die 
voortkomen uit de vermenging van deze twee mtteraart weinig vruchtbaare 
foorten: in die foorten integendeel , die talryker en bygevolg ynichtbaa- 
rer zyn , gelyk die van de geit en van het fchaap , zyn de muilezels , uit 
derzelver vermenging geboren, niet onvruchtbaar, en klimmen reeds van 
het eerlle gehacht af vokomen tot de oorfpronkelyke foort op; daar men 
twee, drioftn milTchien vier generaties zoude noodig hebben , eer dat de 
muilezel , van het paard en den ezel voortkomende , tot dien zelfden trap van 
herltelling in de natuur geraaken konde. , 
Men heeft beweerd dat van de koppeling van den ftier met de merrie ee- 
nG andere foorc van muilezel voortkwcim j Columella is, geloof ik, dc 
eerfte die daarvan gefproken heeft; Gesker haalt hem aan, en voegt er 
by , tè hebben hooren zeggen, dat ’er van deze muilezels by Grenoble ge- 
vonden wierden , en dat men dezelve in ’t Franfch noemde. Ik heb 
een dezer jumars uit Dauphiné , en aen anderen van de Pyreneen laaten ko- 
men; en ik heb, zo wel uit de befchouwing der uitwendige deelen, als uic 
de ontleeding der inwendige, bemerkt dat deze jumars met ^ders w^en 
dan bardeaul , dat is te zeggen muilezels, ,Jaarneeming ak 
de ezelin; ik meen derhalven, zo wel op grond van deze waarneeming als 
van de analogie, te mogen vaftftellen, dat deze foort van muilezel niet 
beltaat , en dat het woord yaiMcir niet is dan een herienichimmige naam, die 
geen wezendlyk voorwerp heeft. De natuur van den ftier is al te verre van 
die der merrie verwyderd , dan dat zy te zamen voortbrengen zouden ; de 
een heeft vier maagen, hoornen op den kop, gevorkte voeten, de 
ander daarentegen is eenhoevig, zonder hoornen, en heeft maar ééne 
maag; de deelen der voortteeling zyn insgelyks al te veel vcrfchinende, zo 
wel in de dikte als in de evenredigheden, om te vermoeden dat deze twee 
foorten van dieren zig met eenig vermaak, en nog minder met goeden uit- 
flag, zouden vermengen kunnen. Indien de ftier met eemp andere foort 
dan zyne eigen zoude voortbrengen, zonde het zyn met den buhel die 
hem in maafczel en in de meefte natuurlyke gfbruiken_ gelykt,* wy hebb 
evenwel niet hooren zeggen , dat ’er ooit muilezels uit deze diere § 
ren zyn , fchoon zy in verfcheiden ftreeken , t zy in den ftaat van 1 
C 3 
