22 
DE NATUURLYKE HISTORI 
E 
ny , ’t zy in dien der vryheid te zamen gevonden worden. Het geen men 
vertelt van de koppeling en van het voortbrengzel van het hert en de koe 
komt my omtrent even zo verdacht voor als de hiftorie der jumars fchoon het 
hert in zyn maakzel veel minder van de natuur van de koe verwvderd is 
dan de ftier is van die der merrie. ^ 
Die dieren, die herts- of hout-hoornen hebben, fchoon herkaauwende 
en , _wat het inwendige betreft , eveneens gemaakt en geleedigd als die wel- 
ke eigenlyke hoornen hebben, fchynen een afzonderlyk gefladit of gezin tê 
raaaken, waarin de eland de hoofdltam, het rendier, het hert, deaxis,het 
damhert, en de rhee, mindere en zydtakken zyn, want daar zyn niet*dan 
deze zes foorten van dieren, welker hoofd met een getakt hout-hoorn ge 
wapend is , dat alle jaar afvalt en zig vernieuwt j en behalven dit geflacht 
karakter, dat zy gemeen hebben, gelyken zy ook veel naar malkanderen in 
hun maakzel en in hunne natuurlyke gebruiken; men zoude dus eerder muil 
ezels van het hert of van het damhert, met het rendier of met de axis ver* 
rnengd , bekomen kunnen, dan van het hert en van de koe 
Nog meer grond zou men hebben in alle de fchaapen en alle de geiten te 
befchouwen , als llegts één gezin uitmaakende, dewyl zy te zamen muilezels 
voortbrengen, die terflond, en reeds met de eerfte generatie, tot de foort 
van de fchaap weder opklimmen ; men zoude zelfs by dit taJryk gezin van 
de fchaapen en de geiten, die der gazelles en der bubales, die niet minder 
talryk ^n , kunnen voegen. In dit geHacht , dat meer dan dertig verfchil- 
lende foorten bevat, fchynen de moufflon, de fleenbok, de gemsbok 
antilope, de bubalus, de condoma, &c. de hoofdfpruiten , en de andere 
Ikgts bykomende takken te zyn, die alle de hoofdkarakters van den Ram 
tmar zy uit gefprooten zyn, behouden hebben, doch die tevens gronre 
veranderingen hebben ondergaan door den invloed van het klimaat en de 
vcrWitofc voedzels zo wel als door den (laat van flavernyrf” „“li! 
heid , daar de menfeh de meeften dezer dieren toe gebragt heeft. ^ 
De hond, de wolf, de vos, de chacal, en de ifads, maaken'een ander 
geflacht , waarvan elk der foorten wezendlj'k zo na aan de andere grenffc en 
waarvan de individu’s malkanderen zo fterk, voornaamlyk in het inwendig 
maakzel en in de deelen der voortteeling gelyken, dat men naauwlvks kan 
begrypen, waarom deze dieren niet te zamen voortteelen ; het is mv uit de 
proeven , welke ik op de vermenging van den hond met den wolf en met den 
vos genomen neb, voorgekomen, dat dc wederzin tegen de koppeling meer 
van den wolf en den vos , dan van den hond kwam , dat is te zeggen^ meer 
van het wilde dan van het tamme dier, want de teeven welke Ik ' 
deze proef genomen heb, zouden gaarne den vos en den wolf 
ten hebben, terwyl de wolvin en de wyfjes-vos de nadprlnanr. 
hond nooit dulden wilden. De Raat van huislykheid fchvnt de^dierS 
losbandiger, dat is te zeggen, minder getrouw aan hunne foort te m^ 
ken; die Raat maakt hen ook heeter en vruchtbaarer, wsnt de teef kin 
tweemaal in ’t jaar werpen, en werpt zelfs vry gemeen twee maal daar de 
