OVER DEONTAARTING DER DIEREN. ^3 
wolvin en de wyfjes»vos flegts eenmaal ’s jaars draagen; en het is teverrnoe* 
, dat de wilde honden , dat is te zeggen , de honden die in woelte lan- 
den gebragt of daar agter geiaaten zyn, gelyk de honden , die op Juan Fer- 
nandes eiland, in de gebergtens van St. Domingo, enz. zo Ilerk voortge- 
teeld hebben , niet meer dan eens ’s jaars , even als de vos en de wolf, • 
voortbrengend dit faftum, zo men daaromtrent voldoenende zekerheid 
hadt , zou de eenheid van geflachten ten vollen bewyzen tuflchen deze drie 
dieren , die malkanderen zo Iterk in maakzel gelyken , dat men hunnen we- 
derzin om te koppelen niet dan aan eenige uitwendige omflandigheden moet 
toefchryven. 
De hond fchynt de geraeene en de middelfoort te zyn tuflchen die 
van den vos en den wolf ; de ouden hebben als twee zekere zaaken ter 
neder geiield, dat de hond in eenige landen en in eenige omftandighe- 
den , met den wolf en den vos voortbrengt (g). Ik heb dit poogen op te 
helderen, en ’er de waarheid van te toonen; en fchoon ik niet geflaagd 
ben in de proeven welken ik hieromtrent genomen heb , moet men daaruit 
echter niet befluiten, dat dit onmogelyk zy ; want ik heb deze proeven niet 
kunnen neemen dan op dieren die werkelyk gevangenen waren ; en inen 
weet, dat in de meeften hunner de gevangenis alleen genoeg is ora het 
verlangen uit te dooven , en om hen een wederzin in de koppeling , zelfs 
met huns gelyken, te geeven; hoe veel te meer dan moet deze gedwongen 
Raat hen beletten van zig met individu’s van eene vreemde foort te veree- 
nigen ; maar ik houde my verzekerd , dat de hond in den Raat der vryheid 
en eenzaamheid, dat is te zeggen, terwyl hy zyn eigen wyfje niet kan ge- 
nieten , zig inderdaad met den wolf en den vos kan vereenigen , inzonderheid , 
zo hy, wild geworden, zyn reuk van huislykheid verloren heeft, en tevens 
aan de zeden en natuurlyke gebruiken dezer dieren nader gekomen is. Het 
is niet eveneens met de vereeniging van den vos met den wolf. Ik geloof 
dezelve naby het onmogelyke te zyn , ten minRen fchynt het tegendeel m 
den tegenwoordigen Raat van zaaken door de Rukken bewezen , dewyl deze 
dieren zig in het eigen klimaat, en in dezelfde landen, te zamen bevinden- 
de , zig by aanhoudenheid in hunne foort Raande houden , zonder inalkan- 
deren te zoeken , zonder zig te vermengen , zodat men eene generatie , ou- 
der dan ’s menfehen geheugenis, zou moeten onderRellen , om hen in de- 
zelfde foort te vereenigen; het is ora deze reden, dat ik gezegd heb, dat 
die van den hond in ’t midden was tuITchen die van den vos en den wolf, zyis 
insgelyks gemeen , dewyl zy zig met beiden kan vermengen ; en zo iets 
koude te kennen geeven, dat oorfpronklyk alle drie uit denzeJfden Rani 
(g) In Cyrenenfi agro lupi cum canibus caunt , fif Laconici canes ex vulpe £? cane 
generantur. Aristot. Hifi, /inim. Lib. VllI. Cap. 28. Cceunt animalia genet is ejusaem 
fecundum naturam , ftd ea etiam quorum genus diverfun: quidem, fed natura non mul’ 
turn dijlat, fi modo par nagnitudo fit, G* tempora aquer.t graviditatis raro id fit , 
tarnen id fieri Êf in Canibus, £? in Vulpibus, ^ in Lupis, certUK efl. Idem. O» 
nerat. Anim. Lib. II. Cap. 5. 
