2(5 
de natuurlyke historie 
den 'natuuren te bekleeden; de leeuw en de tyger, als afgefcheiden en op ' 
zlg zelve ftaande foorten , maaken de eerfte linie ; alle de anderen , te wee- 
ten, de panthers, de onca’s, de luipaarden, de tyger-wolven, de lollen 
de caracals, de jaguars, de cougars, de ocelot’s, defervals, de raargais* 
en de katten, maaken flegts een en het zelfde_ kwaadaartige gezin waarvan 
de verfchillende takken zig meer of minder uitgebreid, en meer of minder 
verandering ondergaan hebben naar de verfchillende klimaaten waarin zy 
zig bevonden. Alle deze dieren gelyken malkanderen in geaartheid, fchoon 
zy zeer verfchillende zyn ten opzichte van grootte en uitwendig raaakzeljzy 
hebben allen glinllerende oogen, een korten fnuk , en fcherpe, kromme, 
en inhaaiende nagels; zy zyn allen fchadelyk, woefl, ontembaar; de kat, 
die daar de laatfte en kleinixe foort van is, fchoon in flaverny gebragt, is 
echter niet minder trouwloos, noch minder eigenzinnig; de wilde kat heeft 
het karakter van dit gezin behouden ; hy is zo wreed, zo kwaadaartig, zo 
roofziek in ’t klein , als zyne bloedverwanten het in ’t groot zyn ; zy*zyn 
allen eveneens vleefch-vreetende , eveneens vyanden van andere dieren: de 
menfeh met alle zyne kragten heeft hen nooit kunnen verdelgen ; men heeft 
van alle tyden af, het vuiur, het Haal, het vergift, de ftrikken, tegen hen 
gebezigd , maar_ dewyl alle de individu’s llerk voortteelen , en de foorten 
zelve zeer menigvuldig zyn , zo hebben der menfehen poogingen zig moe- 
ten bepaalen, om hen te doen wyken, en hen tot hunne woeïtvnen te be- 
paalen , daar zy nooit uit te voorfchyn komen , zonder den fchrik te ver- 
fpreiden, en zo veel wezendlyk nadeel als fchrik te veroorzaaken ; een enke- 
le tyger, uit zyn bofch ontfiiapt, is genoeg om een geheel volk te ontrus- 
ten, en het te noodzaaken zig te wapenen; wat zoude het dan zyn, zo de- 
ze bloeddorftige dieren met benden opkwamen, en zo zy malkanderen ver- 
Honden, gelyk de wilde honden of de chacals malkanderen in hunne roof- 
pirtyen vcrflaan. Dat vernuft van malkanderen tc onderfteunen , is door 
de Natuur aan deze vreesachtige dieren gefchonken , maar gelukkig zyn de 
fiere en flerke dieren allen afgefcheiden ; zy leeven niet in gezelligheid, zy 
gaan eenzaam, en pleegen eeniglyk raad met hunnen moed, dat is, met het 
vertrouwen dat zy in hunne eigen fterkte hebben. Aristoteles hadt vóór 
ons reeds aangemerkt, dat van alle dieren , die klaauwen hebben, dat is te 
zeggen, nagels die haakig zyn en terug getrokken kunnen worden, niet 
een gezellig is , niet een troepsgewyze voorttrekt (*). Deze waarneeming 
die toen niet meer dan vier of vyf foorten betrof, de eenigfte van dat ge- 
flacht , die ten zynen tyde bekend waren , is naderhan(ï tot tien of tw^f 
andere foorten uitgeflrekt , en in dezelve waar bevonden ; de andere vleefch- 
vreetende dieren, gelyk de wolven , devoflen, de honden, de chacals dê 
ifatis, die geene klaauwen, maar flegts regte nagels hebben, gaan meêftal 
met benden, en zyn alle vreesachtig, en zelfs lafhartig. 
Nullum animal cui mgues adunei gregatik cjfe perpendimus. Aristot. Hifi. dnim. 
Lib. I, Cap, I. 
/ 
