de natuurlyke historie 
so 
veel invloed op de gedaante te hebben ; en men moet de^e eerfte uitwerkzeis 
niet uit het oog verliezen in de vergelyking, welke men van alle deze dieren 
zal willen maaken. 
De grootfte is de tapir, die, fchoon hy de geftalte van een ezel niet te 
boven gaat, echter niet dan by den olyfant,_by den rhinoceros, en den 
hippopotamus kan vergeleeken worden ; hy is in zyne wereld de eerfte, ten 
opzichte van de grootte, gelyk de olyfant dit in de zyne is; hy heeft, even 
als de rhinoceros, de bovenlip fpieragtig en uitfpringende j hy onthoudt 
zig dikwils in ’t water ; hy alleen vertoont alle drie de genoemde dieren in 
alle opzichten , en zyn gedaante , die in alles meer van den ezel dan van ee- 
nig ander dier heeft , fchynt zo verbafterd als zyne geftalte verminderd is. 
Het paard, de ezel, de zebra , de olyfant , de rhinoceros, en de hippopo- 
tamus beftonden niet in Amerika, en hadden daar zelfs niets dat hen ver- 
toonde, dat is te zeggen, dat in die Nieuwe Wereld niet één dier was, 
dat men met hun kon vergelyken, noch ten opzichte van de grootte, noch 
van het maakzel; de tapir is dat, welks natuur nog het minft vcrwyderd 
van allen fchynen zoude, maar zy fchynt tevens zo vermengd, en zy nadert 
zo weinig tot elk hunner in ’t byzonder, dat het onmogelyk is derzelver 
corfprong aan de verbaftering van zulk of zulk eene foort toe te fchryven , 
en dat, in weerwil van de kleine overeenJcomften , welke men tuflchen dit 
dier en den rhinoceros, den hippopotamus en den ezel, zoude mogen vin- 
den, men het zelve echter moet befchouwen, nietflegts als van een byzon- 
der foort zynde, maar zelfs als een zonderling gellagt van alle andere ver- 
ichillende. 
Dus behoort de tapir, noch van naby noch van verre, tot eenig foort 
van dier van de Oude Wereld, en naauwlyks heeft hy eenige karakters 
die hem doen naderen tot de dieren, daar wy hem zo aanftonds mede verge- 
leeken. De cabiai fchikt zig even weinig naar eenige vergelyking; in het 
uitwendige gelykt hy naar geen ander dier, en het is niet dan door de in- 
wendige deelcn dat hy het Indiaanfch varken nadert, dat van dezelfde 
wereld is ; en beiden zyn zy geheel verfchillende foorccn van alle die van 
de Oude Wereld. 
De lama en de vigogne fchynen meer uitdrukkende tekenen van hunne 
oude blosdverwantfchap te hebben ; de eerfle met den kameel , en dc an- 
dere met het fchaap. De lama is, gelyk de kameel, boog op zyn pooten, 
heeft een zeer langen hals, een ligten kop, de bovenlip gelpleeten ; hy 
gelykt ook naar den kameel in de zagtheid van geaartheid , in den geeft van 
iiaverny , in de maatigheid , in de bekwaamheid voor den arbeid ; het was 
by de Amerikaanen het voornaarafte en nuttigfte van hunne huislvke dieren ; 
waarvan zy zig bedienden, gelyk de Arabiercn zig van den kameel bedie- 
nen , om laften te draagen. Zie daar vcrfcheiden overeenkomften in de na- 
tuur dezer dieren , en men kan daar nog eenc andere by voegen , naamlyk 
die van de merktekenen van den arbeid ; want , fchoon de rug van den la- 
ma niet misvormd is door bulten, gelyk die van den kameel , heeft hy ech- 
ter natuurlyke eeltagtigheden op de borft, omdat hy het zelfde gebruik heeft 
