34 
de natuurlyke historie 
men dezelve niet kan vergelyken dan met de haazen en konynen waar- 
van zy echter allen in de foort verfchillen , en het geen kan doen twyfden" of 
’cr iets gemeens in hunnen oorfprong zy , is , dat’ de haas zig door Lyna; 
alle klimaaten van de Oude Wereld verlpreid heeft , zonder dat zyne na- 
tuur omgekeerd of vervallen zy , en zonder drc hy eenige verandering on- 
dergaan hebbe dan in de kleur van ’t hair. Men kan derhalven met geen 
grond onderftellen , dat het klimaat van Amerika gedaan hebbe het geen 
de andere klimaaten niet hebben kunnen doen; en dat het de natuur van 
den haas zo verre veranderd hebbe , dat daar uit of tapecis of apéreas die 
geen Haart hebben , of agoutis ir.et een ipitfen fnuit, mot korte en ronde 
ooren, of pacas met groote hoo''den, met korts ooren, met kort en ruw 
hair_5 met witte ftreepcn voor ig.. komen zyn. 
Eindclyk, de coatis, de lacous, en de lüiaarts, zyn zo verfchillende 
niet flegts ten opzichte van de foort, maar ook ten opzichte van het gêflagt 
van alle dieren van de Oude Wereld, dat men hen met geen derzelvlr 
kan vergelyken, en da: het niet mogelyk is te onderfteilen , dat zy iets ge- 
meens in hunnen oorfprong hebben, of het verbaazend verfchil dat zio- in 
hunne natuur vertoont , waarvan geen ander dier ons of het model of^iiet 
denkbeeld geeft, aan de uitwerkzeieii der verbaflering toe te fchryven. 
Dus zyn ’er van de tien genagten en de vier alleenHaande foorten , 
waartoe wy alle de dieren aan de Nieuwe Wereld in ’t byzonder eigen 
gepoogd hebben te brengen, met meer d;m twee, naamlyk het geflagt der 
jaguars, der ocelots, enz. en de foort van de pecari met haare verTchei- 
denheden, welken men met eenigen grond tot de dieren van de Oude 
Wereld kan brengen. De jaguars en de ocelots kunnen als foorten van lui- 
paarden of panthers, en de pecari als eene foort van varken befchouwd 
worden; vervolgens zyn ’er vyf gdlagten, en ééne op zig zelve ftaande 
foort, te weeten , de foort van de jamas en de geflagten der fapajous, der 
fugoins, der mouffettes, der agoutis, cn der mieren-eeters, welken men 
kan vergelyken, maar op eene zeer twyfelagtige en verwyderde wyze, met 
de kameclen , met de guenons, met de bunfings, met cie haazen , en met 
de pangolins; en eindelyk blyven ’er vier geflagten en twee alleenflaande 
foorten over; te weeten, de phiJanders, de coatis, de tatous, de lui- 
aarts , de tapir , en de cabiai , welken men niet kan betrekken onder , noch 
zelfs vergelyken met eenig geflagt of eenige foorten van de Oude Wereld; 
dit fchynt genoeg te bewyzen, dat de oorfprong dezer dieren, aan dé 
Nieuwe Wereld byzonder eigen i niet aan de enkele verbaflering kan wor- 
den toegefchreeyen. Hoe groot, hoe vermogende men de uitwerkzels 
daar van mogt willen onderftellen, menyal zig nooit met eenige waarfchyne- 
lykheid kunnen overreeden dat deze dieren oorfpronklyk dezelfde geweeft 
zyn als die der Oude Wereld; het is veel redelyker te onderftellen dat de- 
ze twee Werelden voormaals aan malkaaderen raakten of in malkanderen 
doorliepen, en dat de foorten, die haar verblyf in deze ftreeken der Nieu- 
we Wereld genomen hadden , omdat zy ’er de lucht en den grond overeen- 
komftiger met hunne natuur vonden, daar beflooten en van de anderen 
