AANWYZINGEN VAN BENIGE DIEREN, ENZ. 47 
fcheidenheden gekregen te hebben, zonder evenwel of van natuur, of 
van inborll: te veranderen, want die wolf van Mexiko heeft dezelf- 
de gehalte, dezelfde neigingen en dezelfde gebruiken, als de Euro- 
pifche wolf of de wolf van Noord- Amerika ; en allen fchynen zy van eene 
en dezelfde foort te zyn. De wolf van Mexiko of eer van Nieuw Spanje, 
alwaar men hem gemccner vindt dan in Mexiko, heeft vyf vingers aan de 
voorlle voeten, vier aan de agterfhe, zyne ooren zyn lang en regt, en zy- 
ne oogen tintelen gelykdie onzer wolven , maar hy heeft den kop wat zwaa- 
rer, den hals wat dikker, en den haart minder ruig; boven den fraoel heeft 
hy eenige hekels zo zwaar maar minder hyf , als die van den eegel : op 
een grond van graauw hair , is zyn lichaam met eenige geele vlakken gete- 
kend; de kop, van dezelfde kleur als het lichaam , heeft bruine hreepcn, en 
en^ u “^'■hoofd is gevlakt met vaal rood ; de ooren zyn graauw gelyk de kop 
de gel daar is eene lange vaalroode vlak op den hals ; eene twee- 
en eene derde op den buik : de zyden zyn gete- 
met dwarfche hreepen van den rug af tot aan den bujk ; de haart is 
graauw, rnet eene vaalroode vlak in ’t midden getekend ; de beenen zyn 
van boven naar beneden met graauw en bruin gehreept (d). Deze wolf is, 
gelyk men ziet, de fchoonhe van alle wolven, en zyn bont moet wegens 
de verfcheidenheid der kleuren zeer gczogt zyn (f) ; maar voor het overige 
kan men nergens uit befluiten, dat hy van eene verfchillende foort zy van 
de onze , die van graauw tot wit verfchilt ; van wit tot zwart en vermengd, 
zonder daarom van foort te veranderen , en men ziet door het getuigenis 
vm Fernandes , dat die wolven van Nieuw Spanje , waarvan wy de be- 
fchryving komen tegeeven, volgens Recchi en Fabrt even als de wolven 
van Europa verfcheiden zyn , dewyl zy in dat l^d zelven allen niet gete- 
kend , en fommigen eene eenpaarige kleur en zelfs geheel wit zyn ( ƒ )• 
XIV. De Alco. 
Wy hebben gezegd, dat ’er in Peru en in Mexiko, voor de aankomft 
der Europeaanen, huislyke dieren waren, alco genaamd, die de grootte 
hadden, en omtrent van dezelfde geaartheid waren, als onze kleine 
hondjes , en dat de Spanjaarden hen Mexikaanfche honden , Permiaanfche hon- 
den genoemd hadden, wegens deze overeenkomh en omdat zy dezelfde 
verknogtheid hebben, dezelfde getrouwheid aan hunne meehers betoo- 
(«0 Xoloitfcuir,tli , lupus Mexicanus. Hernand. Hifi. Mex. pas. 479. fig- ibid. 
(<■) Nnta. Men zoude, uit hoofde van de verfcheidenheid der Jtlenren , kunnen vermoeden, 
dat die Mexikaanfche wolf een lynx of herten- wolf zy, waarvan de foort, 20 wei als die van 
den wolf, in de beide Werelden gevonden wordt ; maar het is genoeg de oogen op de al- 
beeldingen, welke Recchi ons gegeeven heeft, te flaan, om te bemerken, dat zy geheel naar 
die van den wolf, en geheel niet naar die van den lynx gelykt. 
Cuetlachtli , jeu lupus Irifiicus. Jo. YK&K\ Xol 6 itfcuinlH,forma colore , morihus & 
isoflrati fimilis efi atque adeo ejus Qut mihi quidem videtur') fpecie , 
p «or« cnpite. Tauros vero, ficut rioftras lupus aggreditur interdum ctiam howt- 
nonnulli candentes, , , vivit in calidis novet Hijpanite locis. FeRNand. 
thjt. Auirn. Nov. Rijp. pag. 7. 
