VAN “DE MUILEZELS. 
<5i 
vrereld is gekomen , gelyk aan dien van den hond, die byna geen ftaart hadt, enzy 
maaken de vercooning van groot, fterk, en zeer vuil te zullen worden. De moe- 
der draagt ’er zeer byzondere zorg voor... Jk twyfel of ik deze langer zal be- 
houden, dewyl ik ’er tegenzin in gekregen heb, dooreen toe val dat aan myn koet- 
fier is overgekomen, wien zy zo geweldig in de dye gebeten heeft, dat hy ’er 
zes 'vceken'het bed van heeft moeten houden, zonder een voet te >.unnen verzet- 
ten- maar ik zou wel durven wedden, dat zy , indien ik haar houde, weder jongen 
zal teelen bv denzelfden hond, die wit is, met groote zwarte vlakken op den rug. 
Ik d-nk mvn Heer door dit verflag, aan uwe waarneemingen beantwoord te heb- 
ben en ik^ hoop , dat gy niet twyfelc aan de waarheid van deze zonderlinge ge- 
twyfel daar inderdaad niet aan, en ik ben zeer wel in myn fchik, ge- 
legenheid te hebben , van openlyk myne dankbaarheid te betuigen. Het is 
veel gewonnen in de Hifborie der Natuur, een zeldzaam facéum te leeren 
kennen; de middelen daartoe zyn altyd moeijelyk, en, gelyk men ziet, 
niet zelden zeer gevaarlyk. Het was wegens deze laatfte bedenking, dat ik 
myne wolvin en myn hond, van alle maatfehappy van menfehen en die- 
ren had afgefcheiden , ik vreesde voor verdrietige toevallen, zo ik der wol- 
vin haare vryheid liet. Ik had te vooren reeds een jongen wo f opgevoed , 
die tot op den ouderdom van een jaar, geen kwaad gedaan hadt , en zyn 
mee’fter volgde ten naaften by gelyk een hond ; maar m het tweede jaar be- 
dreef hy zo veel overiaft , dat men hem ter dood moefl: veroordeelen. Ik 
wift derhalven , dat deze dieren , fchoon door de opvoeding verzagt , met 
den meerder ouderdom hunne natuurlyke woeftheid herneem'en ; en de na- 
deelen zullende voorkomen, die niet miflen kunnen daar uit voor tefprm- 
ten, en te dier oorzaake myne wolvin fteeds met den hond opgefloten hou- 
dende , erken ik niet gevoeld te hebben , dat ik een verkeerden weg voor my- 
ne proefneeming infloeg, want in dien Haat van flaverny enverveelmg, 
wierdt de natuurlyke geaartheid van de wolvin , wel verre van 
zodanig verbitterd, dat zy nog woeller was dan in afgezon- 
en de hond zo vroeg van zyiis gelyken , en van alle n.aatlchappy atgezon 
derd , hadt insgdyks een woeft en wreed karakter aangenomen ,, dat door 
de geduurige kwaade luimen der wolvin met weinig verbitterd wierdt, zo 
dat in de twee laatfte jaaren hunne wederzin zo groot wierdt, dat zy niet 
anders zochten dan malkanderen te verflinden. In de proefneeming van 
den Hr. de Spontin is alles op een verfchülende wyze toegegaan; de 
hond was in den gewoonen ftaat , hy hadt alle de zagtheiden alle de gezelli- 
ge hoedanigheden , welken dit ondenverpelyk dier in den omgang met den 
menfeh verkrygt. De wolvin aan den anderen kant in alle vryheid, en van 
haare vroegfte jeugd af, gemeenzaam zynde opgevoed met den hond , ciie 
door de gewoonte allen tegenzin tegen haar, zonder dwang, hadt verloren, 
hadt genegenheid voor hem gekregen. Zy heeft hem dèrhalvcn ivel ont- 
vangen toen de prikkel der Natuur zig deedt voelen , en fchoon zy m u 
koppeling fcheen te klaagen en te lyden , heeft zy evenwel meer verina 
dan pyn gehad, dewyl zy heeft toegelaten, dat dezelve den gehee e 
haarer ritfigheid tweemaal daags herhaald wierdt. Daarenboven e . 
H 3 
t 
