73 
VAN DE muilezels. 
het foort-verwantfchap der laatften flegts in den derden graad is » 
dezelve onder de eerften reeds tot in den vierden graad is argedaald. 
onvruchtbaarheid, die zig hier van den tweeden graad af begint te open- 
baaren, moet duidelyker zyn in den derden, en in den vierden zo groot, 
dat zv dan miflehien al volftrekt is geworden. ,• j- , 
In het algemeen is de verwantfehap der foorten een dier diepe verbor- 
genheden der Natuur, welken de raenfeh niet zal kunnen doorgronden_ dan 
door middel van aanhoudende proefneemingen, die zo lang als moeijelyk 
7vn • hoe zoude men anders dan door de uitkomlten van koppelingen, dui- 
zend- en duizend-maal herhaald, dieren van vcrfchillende loorten, en hun- 
ne graaden van verwantfehap kimnen kennen ? Is de ezel nader verwant 
van het paard dan van de zebra? is de woil: nader aan den hond dan de vos 
of de jakhals? op welk een afftand van den menfeh zullen’ wy de groote 
aapen Hellen, die denzelven in het maakzel des lichaams zo volmaakt geiy 
ken ? waren alle de foorten van dieren yoormaals het geen zy tegenwoordig 
zvn? is hun getal niet vermeerderd of liever verminderd? zyn de zwakke 
foorten niet verdelgd door de fterkere of door de dwingdandy van den 
menfeh , waarvan het getal oneindig grooccr is gevvorden ^an van eenig 
ander magcig dier? welke betrekkingen zouden wy kunnen vaftftdlentus- 
fchen deze loort-vcrwantfchappen en eene andere yerwantfehap , die betei 
bekend is, te wecten, die der verfcheidenc ralfen in dezelfde loorc? komt 
het ras in het algemeen niet op dezelfde wyze voort als de vermengde foor- 
ten ?naamlyk van eene onövereenkomlligheid met de zuivere foort is de in- 
dividu’s , die den eerften ftam van het ras geformeerd hebben ? daar zyn mis- 
fcliicii in de foort van den hond zulke zeldzaame raflen, aat zy moeijelyker 
voort te teelen zyn dan de vermengde foorten, van den ezel yn de merrie 
voortkomende. Hoe veele andere vraagen zoude men over dit onderwerp 
alleen kimnen doen? en hoe weinigen zyn ’er onder, 
kunnen beantwoorden? hoe \ '»y “O'- 
iets te verzekeren, of zelfs te giffen? hoe Ie p j^^ken of zelfs 
ten neemen om deze fafla te ontdekken, o™ merken , oï z 
door welgegronde gillingen te voorkomen ? De Wysgeer OT.dertiilIchen , 
wel verre van zig den moed te laaten ontzinken , moet de Natuur toejui- 
chen zelfs dan, wanneer dezelve hem gierig of al te vol verborgenheden 
voorkomt, en zig geluk wenfehen , dat, naarmaate hy een gedeelte van 
den fluier, waar onder zy verldefl; zig te verbergen , wegneemt ofophgt, 
zy hem eene oneindige menigte andere voorwerpen , allen zyncr onderzoe- 
kincen waardig, als in het verfchiet vertoont; want uit het geen wy reeds 
kennen, kunnen wy opmaaken wat wy door den tyd al zullen kunnen 
kennen. De menfchlyke geeft heeft geene grensperken dic hem ftuiteii > 
hy ftrekt zig uit naarmaate het heelal zig meer vertoont; de menldi kan 
moet derhalven alles beproeven; hy heeft niets dan tyd noodig om al 
weeten ; hy zoude zelfs , door zvne waarneemingen te vermeerderen , a ^ 
verfchynzêls , alle de gebcurtenilTen der Natuur kunnen zien , voorzie - ^ 
zoveel zekerheid, als of hy dezelve onmidddyk \^an de oorzaaken a ^ , 
XF Deel. K 
