99 
.VAN DEN HOND, enz. 
heden op zyn getuigenis , om dat het Heilig is, en om dat hst getiugems 
van hun , die aan de Britannifche dierbefchiy ving gewerkt hebben , flegts 
ontkennende is. ' . . . , 
Myn Hr. de Graaf de Guernhoent zegt in zyne waarneemingen , dat er 
aan de Kaap de Goede-hoop twee foorten van wolven zyn, waarvan hy het 
vel gezien heeft; de eene graauw en zwart getygerd , de andere zwart. Hy 
voe«t ’er by, dat zy grooter zyn dan die van Europa, en dat zy eene dikke 
huid en vernielender tanden liebben ; dat hunne bloóhartigheid echter hen 
weinig doet vrcezen, fchoon zy fomtyds, even als de onca’s, desnagts 
in de ilraaten van de Had van de Kaap komen. 
de vos. 
De Reisbefchryvers berichten ons , dat de voflen van Groenland in den 
kop en de voeten vry veel naar de honden gelyken , en dat zy eveneens 
blaffen. De meeften zyn graauw of blaauw, en fommigen zyn wit; zy ver- 
anderen zelden van kleur, en wanneer het hair in de blaauwe foort begint 
uit te vallen, wordt hetzelve bleek (ƒ), en het bont deugt nergens toe. 
7v leeven van vogelen en derzelver eijeren, en wanneer zy die met kunnen 
bekomen, vergenoegen zy zig met vliegen, met krabben, en met het geen 
zy door de viffehery kunnen raagtig worden ; zy maaken hunne holen m de 
kloven der rotfeii (g). 
In Kamfchatka hebben de voUen een dik vel , zo glanzig en zo ichoon , 
dat Siberie in deze foort niets heeft om daarmede te vergelyken ; de meeft- 
geachtte zyn de zwart* kaftan je-bruine; die, welke den buik zwart, en het 
lichaam rood hebben , en ook die, welker hair yzerkleurig is {h). 
Wv hebben van de zivarte voffen van Siberie gefproken, welker vach- 
ten nog veel duurer verkogt worden dan die van deze roodc of zwarc- 
kaftanie-bruine van Kamfchatka. j- , . 
In Noorwegen zyn witte, bruine, en zwarte voffen ; andere , die twee 
zwanc ftreepln op de lendenen hebben; deze en alle de zwarten worden 
mceft gewaardeerd; men doet ’er een groeten handel m. In ne haren van 
Ber^^en alleen fcheept men jaarlyks meer dan vierduizend vellen van deze 
volRn. PoNTOPPiDAN, die dikwils tot het wonderlyke overhelt , verhaalt, 
dat een vos verfcheiden vifchkoppen in eenery, op eenigen afftand van 
een viflehers-hut gefchikt hadt; dat men het oogmerk van het dier niet 
wel konde bemerken, maar dat, korten tyd daar na, een kraai, die op 
deze vifchkoppen kwam nederftorten , de prooi van den vos wierdt. Hy 
r f') In de Dieren-verzameling van Bfaamv.jan te Amfterdam , was in 17^^ een 
vosAie des zomers blaauw was, en die door het uitvallen van zyn " f,?" 
wit wierdt. Geduurende den tyd dat hy blaauw was , hadden 1 » /// • 
en in den tyd dat by wit was , was de kleur zyner oogen rood. lFaarneemt% van een 
DoHor Kl.OCHMill. 
Hifi. dinér, d^s Foyages. Tom. XIX. pag. 38. 
Ibid. lom. XIX. pag. 252. 
N 2 
