VAN DE KAT. 
lOl 
BXFOEGZEL 
TOT HET JRTïKEL 
V Deely bladz. i 8 o. 
VAN DE KAT. 
I k heb in het artykel van de kat, V Deel, bladz. 183 , gezegd, dat 
deze dieren minder flaapen dan zy daar den fchyn van maaken. Som- 
mige lieden hebben uit deze plaats meenen te mogen befluiten , dat ik van 
gevoelen ware, als of de katten geheel niet fliepen; ik wilt evenwel zeer 
wel dat zy flaapen, maar ik wift niet, dat haare flaap fomtyds zeer diep 
en vafl; was; by deze gelegenheid heb ik een brief ontvangen van den Hr. 
Pasumot, lid van de Akademie van Dy on, die zeer kundig is in de ver- 
fcheiden^deelen van de Natuurlyke Hiftorie, van welken brief ik het ex- 
tradl mededeele. 
Vergun my, tnynHeer, u eene opheldering te geeven, wegens het geen gy ten op- 
zichte van den flaap der katten gezegd hebt. Ik kan u verzekeren dat zy flaapen. 
Zv flaapen inderdaad zelden, maar haar flaap is zo fterk, dat het eene foort van 
bedwelming, van doodflaap is. Ik heb dit ten minften tienmaal in verfchillende kat- 
ten waargenomen; ik was vry Jong, toen ik deze waarneeming voor de eerfle reize 
deedt. Ik had de gewoonte van een kat by my in ’t bed te ntemen , welke ik aan 
myn voeten plaatfte; op zekeren nacht, dat ik niet Hiep, ftiet ik de kat, die my 
vemelde, weg; ik was verwonderd, van haar zo zwaar,. en tevens zo onbeweege- 
Ivk te vinden , dat ik meende dat zy dood was. Ik trok haar fchielyk met myn 
hand opwaards , en ik was niet minder verwonderd van onder dat trekken geene 
bcweeging in haar te vinden. Ik bewoog haar fterk, en door verfcheiden fchud- 
dinsen wierdt zy eindelyk wakker, maar ’c was langzaam en met moeite: ikhebden- 
zelftlen flaap in het vervolg met dezelfde moeijelykheid in het ontwaaken waarge- 
nomen; dit is bykans altyd in den nacht gewecll; ik heb dezen flaap inderdaad 
over dag wLrgenomèn, maar flegts eene enkele reis, en dat is geweeft fe- 
gSea he. gin gy «'‘'Li 
Ik heb zelfs niet gepoogd denzelven waar te neetnen, dan ter oorzaaKe van c 
iLn gv zegt. Ik zlude u nog kunnen bybrengen het getuigenis van iemand , die, 
Iven felyk ik, den flaap van een kat zelfs op vollen dag waargenomen, en dezelf- 
de omftandigheden opgemerkc heeft. Die perfoon heeft daarenboven bevonden, 
dat wanneer dit dier op vollen dag flaapt, zulks in 't fterkit van de hitte is, ea 
inzonderheid wanneer ’er onweders op handen zyn. 
De Hr. de Lestree, Negociant te Chalon in Champagne, die dikwils 
katten by zig in ’t bed liet flaapen , heeft opgemerkt : 
1. Dat , in den tyd wanneer deze dieren fnorken, terwyl zy bedaard zyn ot 
fchynen te flaapen, zy fomtyds eene vry diepe inademing maaken, en terflond daar- 
op eene fterke uitademing; en dat zy op dit oogenblik door den mond een reuic 
uitwaaflemen, die veel naar de muskus -lugt, of naar die van den huismarter 
^‘"ïwanneer zy iets bemerken, dat haar verraft, gelyk een hond, of een anto 
voorwerp, dat haar onverwagt treft, maaken zy eene foort van valfch geblaa^ 
’twelk ook de ftiaksgemelde lucht verfpreidt. Deze aanmerking treft de manne j 
in ’t byzonder , want ik heb dezelfde waarneeming gemaakt , op katten z 
op katers, en wel van verfchillende kleuren en van verfchillende ouderdomm 
Ns 
