102 
de NATUURLYKE historie 
Uit deze byzonderheden neigt de Hr. Lestree om te denken, dat dc 
kat in de borlt of maag eenige blaasjes heeft, die met een byzonderen en 
ftefken reuk vervuld zyn, die zigdoor den mond naar buiten verfpreidt 
maar de ontleedlainde vertoont ons niets dergelyks. ’ 
Wy hebben V Deel^ bladz. i86, gezegd, dat ’er in China katten wa- 
ren met hangende ooren ; deze verfcheidenheid wordt nergens anders ge- 
vonden , en maakt milTchien eene verfchiUende foort van die der kat , want 
de Reisbefchryvers fpreeken van een dier, genaamd, dat in China 
geheel huislyk is, zeggende, dat men het niet beter kan vergelyken, dan 
by de kat, daar het veel overeenkomft mede heeft. Zync kleur is zwart 
of geel, en zyn hair zeer glanzig. De Chineefchen doen deze dieren zil- 
veren halsbanden om , en maaken hen ten uiterften gemeenzaam. Dewyl 
zy niet gemeen zyn koopt men hen heel duur, zo wel wegens hunne 
fdioonheid als om dat zy den rotten een onverzoenlyken kryg aandoen (a). 
Daar zyn op Madagaskar insgelyks wilde katten , die huislyk gemaakt 
zyn, waarvan de meeften den Raart geflingerd hebben; men noemt hen 
faka , maar deze wilde katten zyn van dezelfde foort als de huiskatten van 
dit land , want zy koppelen zamen en teelen voort (b). 
Eene andere verfcheidenheid, welke wy hebben waargenomen , is, dat 
in onze kliraaaten fomtyds katten geboren worden met kleine pluimtjes 
aan het einde der ooren. De Hr. Seve, wien ik verfcheiden maaien heb 
aangetrokken, fchryft my, i6 Kov. 1773 ; dat ’er in zyn huis teParys eene 
jonge kat geboren is van het ras , dat wy Spaanfche katten genaamd heb- 
ben, met penceelen of pluimtjes aan ’t einde der ooren, fchoon de vader 
en moeder gelyke ooren hadden als andere katten , dat is te zeggen , zon- 
der penceeltjes; en eenige maanden daarna waren de penceelen van deze 
jonge kat zo groot, naar evenredigheid van haare geftalte, als die van den 
los van Kanada. 
Men heeft my nu onlangs van Cayenne gezonden het vel van een dier, dat 
veel gelykt naar onze wilde kat ; men noemt dit dier in Grana , haïra ; men 
eet daar deszelfs vleefch, dat blank en goed van fmaak is; dit alleen is ge- 
noeg om te doen vermoeden , dat de haïra , fchoon veel gelykende naar 
de kat, echter van eene verfchiUende foort is, doch het kan zyn, dat de 
^ hier kwalyk gebezigd wordt, want ik vermoede dat die naam 
dezelrde is als taira, en niet behoort tot een kat, maar aan een kleine huis- 
marter, waarvan wy vroeger gefproken hebben. 
(a) Journal des Sgavans. Tom, I, in 40. pag, 261. 
C4) de Feaccouet. pag, 153. 
