105 
VAN HET HERT, ENZ. 
overeind ; des zomers zyn zy bruin , en hebben zy glad hair , maar zy zyn zo goed 
niet om ce eeten als de gewoone herten (a}. 
PoNTOPPiDAN, van de Noorweegfche herten fpreekende, zegt, dat ’er geene, 
dan in de diftriktcn van Bergen en van Dronthaira , dat is te zeggen in het wes- 
telyk gedeelte van het Koningryk , gevonden worden , en dat deze dieren fotn- 
tyds niet troepen de kanaalcn overtrekken, die tuflchen her vafte land en de na- 
buurige eilanden van de kuft'zyn, leggende het hoofd op het kruis van den 
voorzvvemmer, en op die wyze malkanderen in eene agtervolgenje lyn nazwem> 
mende- en wanneer het hoofd of de geleider van de bende vermoeid is, wykt 
hv om’te ruften, en de fterkfte neemt zyne plaats in (^b). 
^Sommigen hebben gedacht, dat men de herten onzer bofTchen tot tam- 
me of hiiislyke dieren zoude kunnen maaken door hen op de eigen wyze te 
behandelen , als de laplanders hunne rendieren behandelen , dat is te zeg- 
gen , met zorgvuldigheid en zachtheid ; wy kunnen ten dezen opzichte een 
voorbeeld bybrengen , dat men zoude kunnen volgen. Eertyds waren ’er 
geene herten op Tlfle de France; de Portugeefen hebben ’er dat eiland me- 
de bevolkt; zy zyn klein, en hebben graauwer hair dan die van Europa, 
van welken zy evenwel herkomftig zyn. Toen de Franfehenzig op het eiland 
veftigden vonden zy eene groote menigte van deze herten ; zy hebben ’er een 
gedeelte van verdelgd, en de overigen hebben de wyk genomen naar de 
minft bezogte plaatfen van het eiland ; men heeft hen weeten tam te maa- 
ken , en eenige inwooners hebben ’er troepen van (c). 
Wy hebben in dc Ecoh Feterinaire eene kleine foort van hert gezien , 
welke men ons zeide van de Kaap de Goede-hoop te komen , welker huid 
bezaaid was met witte vlakken, gelyk die van den axis; men gaf ’er den 
naam aan van varken-hert, om dat het nfet dezelfde vaardigheid cn dikker 
beenen hadc dan de andere dieren van dit geilagt: men kan ’er de afbeel- 
dino- van zien op PI. X: zy waren flegts drie voet, vier en een half 
duim lang, van het einde van den bek tot aan het mterlle des hdiaams ; de 
beenen waren kort, de voeten en de hoeven zeer klein; het hair vaal, be- 
zaaid met witte vlakken; het oog zwart en wel geopend, met gioot zwart 
hair aan de bovenfte oogleden; de neusgaten zwart; eene zwartachtige 
band van de neusgaten naar den hoek van den mond; de kop van kleur als 
de buik eener hinde, met grauwachtig vermengd , bruin op het neusbeen, 
en ter zyde de oogen; deoorenzeer breed, met wit hair van binnen, en 
van buiten met een glad, grys, met vaal gemengd hair bezet. De hoornen 
dezer herten waren elf duimen en zeven lynen lang , tegen eene dikte van 
tien lynen. Het bovenfte van den rug was bruiner dan het overige des 
lichaams; de ftaart vaal van boven en wit van onderen, en de beenen 
waren zwartachtig bruin. 
(a) Extraft van twee brieven van den Hr. Collinson aan den IJr. de Buffon, in dato 3® 
Dec. 17Ö4, en 6 Fcbr. 1755. n ■ a 
Q>') Htft. Naturelle de la Norwege , par Pontoppidan. Journal étranger. I75°- 
G) Noote, door den Hr. Vicomte de Guerniicekt medegedeeld aan den Hr. de Luifon. 
XV Deel. O ' 
