II4 DE NATUURLYKE HISTORIE 
lyk, en om het te verfriflchen, wierp men het dikwils emmers waters over 
’c lichaam , zonder dat zyn hair daar nat van fcheen te worden. Het was 
niet mogelyk om hef lang in ’t leeven te houden, het ftierf na verloop van 
vier maanden te Groningen, alwaar men het voor geld liet kyken. Men 
gaf het op voor een rendier , en ’t was dat inderdaad. Het geleek fterk 
naar dat damhert van Groenland , waarvan de Hr. Edwards ons de afbeel- 
ding bewaard, en ’t welk de Hr. de Büffon voor een rendier genomen 
heeft (ƒ). Deze dieren verfchillen byna niet dan hierin alleen, dat de 
hoornen van dit damhert zonder verbreedingen zyn ; maar de verfchciden- 
heden , welke de Hr. Daubenton heeft gevonden tulTchen de hoornen der 
rendieren die in des Konings kabinet zyn toonen genoeg dat die verbree- 
dingen niet ftandvaftig gelyk zyn in deze dieren , en dat de onderfcheidende 
kenmerken, welken men daaruit zou willen opmaaken, zeer twyfelagtig 
zouden weezen. 
C/) Zie bet XII Deel, 83. 
BESCHRrVING FAN HET RENDIER. 
H et rendier , ’t welk in de XIF PI . , vertoond wordt , was een man- 
netje. De kleur van zyn hair was afciigraauw aan ’t einde, maar 
wit aan den wortel ; zyn geheel lichaam was bedekt met een zeer digt dons- 
hair, waaruit op verfcheiden plaatfen eenige vry ftyve hairen te voor- 
fchyn kwamen, welker punt bruin was. Het onderft gedeelte van zyn 
hals onderfchcidde zig door hairen van agt of negen duimen lengte , waar- 
mede dezelve geheel bedekt was , en die fyner dan paardehair en van' ecne 
fchoone witte kleur waren. Het eind van zyn muil was zwart en ruig ; 
elke ftam van zyne hoornen hadt drie fcheuten; die, welke uit het on.- 
derfle gedeelte te voorfchyn kwamen , waren voorwaards op het voorhoofd 
gerigt; zy liepen alle in een punt uit, en ’t was niet dan aan ’t bovenft ge- 
deelte van yderp ftam dat men verbreedingen bemerkte; maar waarfchy- 
nelyk zouden zig ook andere vertoond hebben , zo het dier langer geleefd 
hadt; ik zie uit eene aftekening, welke de Hr, Camper van dit dier ge- 
maakt , en welke hy de goedheid gehad heeft van my mede te deden , dat 
de verbreedingen van het bovenft der hoornen grooter geworden waren * 
en dat die, welke in onze plaat puntig vertoond worden, meer breedte ee* 
kreegen hadden. 
Dit rendier hadt korter maar fterker en dikker beenen dan die van het 
hert zyn; zyne hoeven waren ook veelbreeder, en om die reden bekwaamer 
om hem op de fneeuw te doen IOopen_; het einde van de eene was geplaatft 
op het uiterfte van de andere. Zie hier de afmeetingen zyner voornaamft® 
deelen. 
