I2I 
VAN DEN HAAS, enz. 
klimaaten herkomftig ; want zy zyn in Siberie zo menigvuldig , dat men 
hunne vellen by het getal van duizend verkoopt. De Siberiërs, volgens 
’t geen de Hr. Gmelin zegt, vangen hen in eene foort van val, omtrent 
op dezelfde wyze gemaakt als een 4. in ’t cylFer , waarin men voor lokaas 
een Huk gedroogde vifch legt, en men Ipant die vallen op de boomen (d). 
Wy hebben reeds gefproken van de zwarte cekhoornen , die in Ame- 
rika gevonden worden. De Hr. Aubky, Curé_ de Saint- Louis, heeft m 
zyn kabinet een eekhoorn, die hem van Martinique toegezonden, en die 
geheel zwart is. Zyne ooren zyn genoegzaam zonder hair, of flechts met 
een zeer yl en kort hair bezet, het geen hem van andere eekhoornen on- 
derfcheidt. 
De Hr. de la Borde, ’s Konings Geneesheer te Cayenne, zegt, dat ’er 
in Guiane maar ééne foort van eekhoorn is, die zig in de bolfchen ont- 
houdt; dat zyn hair roodachtig is, en dat hy niet grooter valt dan de rot 
in Europa ; dat hy leeft van de zaaden van maripa , van de aoura, de co- 
mana, enz.; dat hy zyne jongen, ten getale van twee, in de boomgaten 
werpt ; dat hy even als de rot byt , en evenwel zig ligtlyk laat temmen ; 
dat zyne fchreeuw een klein geblaas is; dat men hem altyd ziet van tak 
tot tak fpringende. ^ ^ 
Ik ben niet overtuigd, dat dit dier van Guiana, waarvan de Hr. de la 
Borde fpreekt, een wezen dlyke eekhoorn zy, omdat deze dieren in ’t al- 
gemeen niet veel in zeer heete landen gevonden worden, gelyk dat van 
Guiana. Hunne foort is daarentegen zeer talryk , en zeer verfcheiden in 
de gemaatigde en koude ftreeken van de Nieuwe zo pvel als de Oude 
Wereld. 
Men vindt , zegt de Hr. Kalm , verfcheiden foorten van eekhoornen in Penfyl- 
vanie, en men brengt, by voorkeur, de kleinfle foort, fde land-eekhoorn^ op, 
om dat hy de aartigfte is, fchoon hy zig vry moeijelyk laat temmen. De grooce 
eekhoorns doen veele fchade ia de inaïs-planceryen; zy klauteren boven op de ai- 
ren, en foyden die door. om ’er het merg uit te haaien; zy vallen fomtyds met hon- 
derden op een veld, en vernielen het alsdan in een enkelen nacht. Men heeft hun 
leeven op prys gefield, om hen door dat middel te verdelgen. Men eet hun 
vleefch, maar men maakt weinig werks van het vel (e). De graauwe eekhoorns 
zyn zeer gemeen in Penfylvanie, en in verfcheiden andere llreeken van Noord- 
Amerika; zy gelyken in geftaltc naar die van Zweeden, maar in den zomer en in 
den winter behouden zy hun graauw hair , en zy zyn ook wat grooter. Deze eek- 
hoornen maaken hun neft in holle boomen, van mofch en flro; zy voeden zig 
met vruchten van boomen, maar zy verkiezen de maïs boven dezelve. Zy doen 
voorraad op voor den winter, en houden zig in de fellle koude in hunne magazy- 
nen beflooten. Hiet fleges doen deze dieren veel fchade aan de maïs, maar ook 
aan de eikenboomen, waarvan zy de bloeifcm, zodra dezelve te voorïchya 
komt, affnyden ; zodat deze boomen zeer vveinig eekels draagen. Men wil dat zy 
in dé velden van Penfylvanie thans talryker zyn dan te vooren, en dat zy toege- 
nomen zyn naar maate men de maïs-planteryen vermeerderd heeft, als waaruit zy 
hun voorhaamfle vocdzel haaien (f ). 
(/) Foyage de Gmelin en Siberie. Tom. II. pag. 232. 
ff) Foyage de Kalm, Tom, II, p.'ig. 245. 
ff) ibid. png, 43 o, 
A’r Doel. Q 
