138 DE NATUURLYKE HISTORIE 
zonderlyk leggen in de plaatzen, welken zy daartoe voorbedachtelyk en by 
voorraad in het binnenlle hunner holen gemaakt hebben. In de onbebouw- 
de plaatzen verzamelen zy de zaaden van verfcheiden groentens , en in den 
zomer voeden zy zig met planten , wortelen en jonge muizen , doch zo deze 
maar eenige grootte hebben , kan de foulik daar zyne prooi niet van maaken. 
Behalven de magazynen , waarin deze dieren hunnen winter- voorraad op- 
leggen , maaken zy zig in hunne holen ook nog andere plaatzen om te rus- 
ten, welke plaatzen eenige voeten daar van af zyn. Zy werpen hunne 
vuiligheid buiten hunne wykplaats. De wyQes werpen van twee tot vyf 
jongen; zy worden blind en naakt geboren, en zy beginnen niet te zien , 
dan wanneer het hair te voorfchyn komt ; men weet niet net hoe lang de 
wyfjes draagen. 
Zie hier agter de befchryving van den foulik welke do Hr. Daübenton daar- 
van gegeeven heeft. 
DE MOL. 
Ik geef hier op P/. XXV de afbeelding van de mol, om dat zy op 
de Xlliie PI. van het VlII^e Deel niet wél vertoond wordt. 
PoNTOPpiDAN verzekert , dat de mol in Noorwegen niet gevonden wordt 
dan in de oollielyke deden van het land, en dat het overig gedeelte van 
dit koningryk zo vol van rotfen is, dat zy zig daar niet kan vefligen (Ji). 
DE MOL VAN DE KAAP DE GOEDE-HOOP. 
Wy geeven hier op PI. XXVI de afbeelding van een mol , die aan de 
Kaap de Goede-hoop gevonden wordt , en waarvan het opgezette vel ons 
gegeeven is door den Hr. Sonnerat, Correfpondent van het kabinet. 
Deze mol gelykt vry wel naar eene gemeene mol in het maakzel des lich- 
aams, in de oogen, welken hy zeer klein heeft, in de ooren, die zig 
niet uitwendig vertoonen , en door den ftaart , welken men in het hair zoe- 
ken moet, en die tennaaftenby van dezelfde lengte is als die van onze 
mol ; maar deze Kaapfche mol verfchilt hierin van de onze , dat zy een 
grooter hoofd heeft , en in den bek , die naar dien van een Indiaanfch var- 
ken gelykt. De voorfte voeten zyn ook verfchillende; het hair des lichaams 
is niet zwart , maar van een zeer ligt bruin , met een weinig vaal aan het 
einde van yder hair. De ftaart is bedekt met lange hairen van een wit- 
achtig geele kleur ; en in ’t algemeen is het hair van deze Kaapfche mol 
langer dan van de Europifche ; dus moet men uit alle deze verfchillen be- 
fluiten, dat het eene byzondere foort is , die, fchoon aan de foort van de 
mol grenzende, evenwel niet als eene enkele verfcheidenheid befchouwd 
kan worden. 
de mol van pensylvanie. 
Daar is, zegt de Hr. Kalm, in Penfylvanie eene foort van mol, die zig 
voornaamlyk met wortelen voedt; dit dier graaft zig, in de velden, kleine on- 
deraardlche gangen, die zig verlengen, terwyl zy kronkelingen en wendingen 
(O Hi/l. Nat. de la Norwegc, par Powtoppidan. Journal étranger Juin 1756. 
