VAN t>E MARMOTTEN, ENZ. 
139 
formeeren. Dit dier heeft in de pooten meer flevigte en kragt, naar evenredig- 
heid zyner grootte, dan de meefte andere dieren: om de aarde uit te graayen oe- 
dient het zig van zyne voeten als van roei- riemen ; de Hr. Kalm nam er een 
van in zyn neusdoek; hy bemerkte dat het in minder dan een minut eene me- 
nigte kleine gaten hadt gemaakt, die het voorkomen hadden van met een priem 
dalrin gedoken te zyn. Hy was zeer kwaadaartig, en zodra men iets op zyncn weg 
lag. of hv daar iets op vondt, beet hy daar terdond groote gaten in; ik boodt 
hem, zegt de Hr. Kalm, myn inktkoker aan, die van daal was; hy begon ten 
eerden daar op te byten, maar hy wierdt welhaad afgfchnkt door de hardheid van 
her metaal en wilde naderhand niet byten op eenigen der voorwerpen welken men 
hem aanboodt Dit dier verheft de aarde niet koepelsgewyze , gelyk de Europi- 
fche mollen ; het maakt zig flegts kleine gangen onder den grond f l). 
Deze aanwyzingen zyn niet genoegzaam om dit dier te doen kennen , 
noch zelfs om te befliflen of het waarlyk tot het geHacht der mollen be- 
hoore? 
Ql) Veyage de Kalm. Tom, II. pag. 333. Gottingue 1757. 
btfoegzel tot het jrttkel van den beer. 
VIII Deel, bladz. 144. 
D e Hr. MasLY, Major van de Artillerie in dienil van dn Staaten Ge- 
neraal, heeft my wel eenig bericht «-iJlen medcdeelen, wegens bee- 
Berïf ^TwL^mei’^Szé dS^ zegt hy, doet men hen hun verblyf 
hoTden in groote vierkante graften, daar zy in wandelen kunnen. Deze grafton 
van bfven overdekt, en van gehouwen heen gemetfeld , zo wel van onderen 
a?s aan de vier zyden. Hunne verblyfplaatzen zyn gemetfeld geiyks gronds, met 
het onderft van de graft ; zy zyn door muuren in tweön verdeeld , en men kan de 
openingen fluiten, zo wel de buitenfte als de binnenfte, door yztre roeden, wel- 
ken men neder Iaat vallen, gelyk als in eene ftadspoort. In t midden dier graften 
zyn gaten in groote fteenen, waarin men groote boomen rechtop kan zetten; 
daarenboven is 'er een groote bak in eidere graft, die alcyd vol waters gehouden 
'^°Het is een-en>dertig jaaren geleden, dat men uit Savoye derwaards heeft over- 
eebragc twee bruine beeren, die zeer jong waren, waarvan het wyfje nog leeft; 
Lt mannetje brak, voor twee maanden, de lenden, met uit een boom te vallen, 
die in de graft is ; zy hebben beginnen voort te teelen op den ouderdom van vyt 
jaaren, en^ledert dien tyd zyn zy jaariyks r^fig.geworden in de maand^^ 
het wyfje heeft aliyd geworpen in ’t begin Jani'ary j 
flegts één jong voortgebragt, en in her vervolg dan eens 
maar nooit meer; en in de drie lamfte jaaren heeft zy weder draagt fi 7 
geworpen. De man, die 'er oppaft, denkt dat zy werkelyk weder draagt, f 17 
De jon^gen ter wereld komende, zyn vry aartig van maakzel, van een 
iret wit londom den hals; zy hebben niet het voorkomen van beeren. Ue m 
S 2 
