140 DE NATUURLYKE HISTORIE 
draagt 'er ecne allergrootfte zorg voor; zy hebben de oogen vier weelrf.n „ 
ilooteni zy zyn m t eer ft mee veel meer dan agt duimen lanif Tn 
daarna kunnen zy reeds veertien of vyftien duimen ha^en van’hf? ^ ƒ maanden 
muiUot aan hal bc«n van den ftaart/en hun haTiato V“e«“duto 
zyn dan van eene byna ronde geftalte, en de muil fchynt, «rSoSri vfn 
overtge, zeer fpits te zyn. zo dat men hen als dan niet herkenSfJ zid^vof 
"aaf wordt brïfn. alIengsTt? In htt 
ff. mannetje en wyfje gekoppeld zyn , begint het mannetj'e met kor. 
vaardige bevreegingen, omtrent een-vierde van een minut; vervol* 
j ° wyfje, en zonder zig daarvan los te maaken. Dan 
weder op dezelfde wyze tot drie of vier keeren , en de koppeling vol- 
mannetje zig in den bak waüchen of baaden, tot aan den 
hals. De beeren vechten foratyds geweldic. en mee een vITelv/t 
S„" vY'ïr’ïv 8'»<>“lyk de o" 
dan viert. Oe graften , die voormaals in de ftad waren , zyn gevuld en men heefr 
andere gemaakt tuffehen de wallen en den ouden omtrek. Toen deze twee beerï 
eenige uuren lang van maJkanderen gcfcheiden wierden , om h^. den eS nl deï 
anderen, in de nieuwe graften over te brengen, richteden zy zig, beiden malkan 
deren weder ontmoetende, op hunne agterfte pooten op, lm malkSrSi m« 
veiTukkmg te 'omhelzen Na den dood van het mannetje flheen he wyfS ten ui 
teilen bedroefd, en wilde niet, dan na verloop van verfcheiden da/en, eS 
voedzel gebruiken ; maar zo deze dieren van hunne jeugd af niet te Sn on^l® 
De hoornen, welken men jaarlyks in de maand van mey in de graften plaatft 
zyn groene lorkenboomen daar de beeren vermaak fcheppen op tlklautefen- zv 
brecken er evenwel forntyds de takken af, inzonderheid wanneer die boomen nieu^ 
wdiDgs g-plant zyn. Men voedt hen met roggebrood, *t welk men in groote ftuk 
ken friyüt , en in warm water weekt. Ook eeten zy allerhande vruchten . en wan 
neer de boeren zulken ter markt brengen, die niet ryp zyn, werpen de gereS' 
dienaars dezelve, op laft van de regeering, voor de beefen. Men heeff elhSr 
waarpnomen, dat 'er beeren zyn, die de peulvruchten of tuinvruchten, boven 
der boomen verkiezen; wanneer het wyfje op het laatft van haare dragt is. geeft 
men haar veel ftro in haar yerbiyf waarvan zy zig eene borft weering maakt SdaE 
men haar van het mannetje heeft afgezonderd, uit vreeze, dat deze de forgen 
Er 
voorzien, als naar ge^onte, waLIlr^qn meS w 
werpen; zy maakte zig daar een bed van, daar zy z’g dril wecken op onthSdr 
zonder iets voortgebragt te hebben; zy wierp op haar een-en-rfproiro^ “*;* 
volgd. Net zoude te wenieoen zyn, dat men haar liet leeven tot den ff.H 
Natuur haar bepaald heeft, om den levensterm dezer dieren te leeren 
Daar zyn bruine beeren gclyk in het gebergte Jura, op de grenzl viïfü’* n 
.OU, van francke-Corncé, un van te land WGax/™n®«t zy 
