144 DE NATUURLYKE HISTORIE 
vier der Amazoonen , alwaar deze dieren zo calryk zyn , dat men hen dikwils by 
twintigen aantreft. ^ 
DE AKOÜCHI. 
Wy hebben hier voor, bladz. 51, wegens dit dier eenig bericht gegee- 
ven, en gezegd, dat het eene verfchillende foort is van den agouti, om 
dat het een Haart heeft en de agouti niet. Ook verfchilt het in grootte, 
dewyl het niet grooter is dan een lamprey van zes maanden. Men vindt 
het niet dan in de groote boflchen; het leeft van dezelfde vruchten , en 
heeft byna dezelfde gebruiken als de agouti. Op de eilanden St. Lucie en 
Grenada noemt men het agouti; zyn vleefch is onder het befte wild van 
Zuid- Amerika; het is blank, en fmaakt als dat van een lamprey. De akou- 
chis, door de honden vervolgd wordende, laaten zig eer vangen dan zig 
te water te begeeven. De wyfjes werpen maar één jong, of ten hoogften, 
twee, volgens ’t geen de Hr. de la BoROEzegt, maar ik twyfel aan dit 
ftuk. Men maakt hen ligtlyk tam in de huizen; zy maaken een klein geluid, 
’t welk naar dat van een Indiaanfch varken gelykt, maar zy doen het zel- 
den hooren. 
Wy geeven hier, P/. XXVIII, de afbeelding van dit dier, dat in ons 
werk ontbrak, en ’t welk wy hebben laaten graveeren, naar een dat opge- 
zet en wél bewaard was. De Hren. Aublet en Oeivier hebben my verze- 
kerd, dat men op Cayenne den agouti, haas, en den akouchi, konyn 
noemt, maar dat de agouti beft om te eeten is; en van het wild van dat 
land fpreekcndc, hebben zy my gezegd, d?it de tatous nog beter zyn om 
te eeten, uitgezonderd de tatou-cabalTou, die een fterke lucht van muskus 
heeft; dat , na de tatous, de paca het befte wild is, om dat deszelfs vleefch 
gezond en vet is; vervolgens de agouti; en eindelyk de akouchi: zy ver- 
zekeren ook, dat men den rooden cougar eet, en dat dit vleefch als kalfs- 
vleefch fmaakt. 
BrVOEGZÈL TOT HET JRTYKEL VJN DEN COEN- 
DOU, EN DEN TANREC, XII Deel, bladz. 278 en 285. 
DE COENDOU. 
G uiana verfchaft twee foorten van coendoiis ; de groote weegt twaalf 
of vvftien ponden; zy onthouden zig boven op de boomen en op 
de lianes, of de kianes, die zig tot dehoogfte takken verheffen; zy eeten 
niet overdag; hunne lucht is heel fterk, en men riekt hen van zeer verre* 
zy werpen haare jongen , ten getale van twee , in gaten van boomen ; zy 
voeden zig roet de bladen dier boomen , en zyn niet zeer gemeen. Hun 
vleefch is zeer goed ; de negers houden ’er zo veel van als van dat van den 
paca, volgens den Hr, de la Borde. De twee foorten vermengen zig niet; 
men 
