145 
VAN DEN COENDOU en DEN TANREC. 
men vindt hen niet by paaren, dan wanneer zy ritfig zyn, op andere ty- 
den zyn zy alleen , en de wyfjes verlaaten nooit den boom daar zy haare 
jongen in werpen. Deze dieren byten, wanneer men zig daarvoor blootflelt , 
zonder dat zy evenwel hard toeknypen. 
Die van de kleine foort mogen zes ponden weegen ; zy zyn niet talryker 
dan de andere; de tygers voeren ’er den kryg tegen, en men vindt hen 
over dag nooit op den grond. j r i • u vttj 
Wy hebben van deze twee foorten van coendoiis gefprokp m het XIDe 
T)té[, bladz. 279, dewelke in de heete klimaatcn van Zuid- Amerika be- 
llaan. 
de TANREC. 
De Hr. de Brugnieres , Geneesheer des Konings , zeer bekwaam Kruid- 
kundige, 'die in 1772 naar de zuidelyke landen gezonden isgeweeft, om 
daar navorfchingen voor de Natunrlyke Hillorie te doen, heeft ons een 
klein dier gegeeven, her welk wy voor een jongen tanrec herkend hebben, 
en dat wy op PI. XXIX hebben laaten graveeren. Men heeft de af- 
beelding van den volwaflen tanrec gezien in het Xllde Deel, Pï. LIX. 
De afbeelding van den jongen tanrec, welke _wy hier geeven , is van na- 
tuurlyke grootte ; hy verfchilt van de andere niet dan door zyne kleinheid , 
en door drie witachtige banden, die ons voorkomen het livrey van dit jon- 
ge dier te zyn. De eerfte dezer banden ftrekt zig uit van den bek af, het 
geheele hoofd langs, en vervolgt op den hals, en op de ruggraat. De twee 
andere ftreepen of banden zyn op de zyden, en dewyl alle de andere ken- 
merken byzonderlyk de gedaante van den bek , het lange hair over het 
lichaam gezaaid , de zwarte kleur der Rekels , enz. , in dezen jongen tanrec 
gevonden worden , gelyk met die van den grooten , hebben wy geoordeeld 
grond te hebben om daar flegts eene en dezelfde foort van te raaaken. 
btfoegzel tot het artikel van den raton, 
vin Deel, bladz. 194. 
D e Hr. Blanquart des Salines heeft my van Galais in dato 29 o 6 lob. 
1775 over dit dier in de volgende bewoording gefchreeven. 
Myn ratoD is altyd aan de ketting gehouden, tot op den dag dat hy my heeft 
toebehoord. In deze gevangenis betoonde hy zich vry zacheaartig, fchoon weinig 
liefkoozende ; de lieden van het huisgezin deeden hem allen het zelfde vriendlyJc 
onthaal , maar hy ontving hen verfchillendc ; het geen hem van den eenen behaag- 
de, was hem van een ander aanftootelyk, zonder dat hy hierin ooit veranderde. 
Wy hebben het zelfde ten opzichte van den furikate waargenomen; zyne ketting 
brak fonuyds, en de vryheid maakte hem onhandelbaar; hy maakte zig van een 
vertrek meefter, en wilde piet dulden dat men daar inkwam; het was met dan mee 
moeite, dat men zyne boeijens vredcr in orde bragt. Sedert zyn verblyf by my is 
zv;e flaverny dikw’ils afgebroken; zonder hem uit het oog te verliezen, laat ik 
^ XV Deel. T 
