i68 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
is van een woelachtig geftel ; gaarne klauterende; dikwils houdt hy zig op zvn a?» 
terfte, en krabt zig met zyne voorfte voeten, gelyk de aapen; fpeelt . brengt zvne 
pooten op of in malkanderen, en maakt andere aaperyen. Hy eet gelyk de eek- 
hoorn, houdende de vruchten of groenten, welken men hem geeft, tulTchen zyne 
pooten ; men heeft hem nooit vleefch noch vifch gegeeven. Wanneer hy zig kwaad 
maakt, poogt hy zig met een fprong voort te werpen, en zyn gefchreeow in zynen 
toorn gelykt veel naar dat van een groote rot. Zyn hair heeft geene lucht ; hy 
heeft de behendigheid van zig van zyn ftaart te bedienen, om de dingen, daar hy 
anders niet by kan, naar zig te haaien; hy hangt zig aan dien ftaart op, en fchept 
vermaak in zig op deze wyze vaft te hechten aan alles wat hy ontmoet. Ik heb 
waargenomen, dat zyne voeten, waarvan de vingers eene zekere lengte hebben, 
zig gaarne vereenigen , terwyl hy gaat of klautert, Zy verwyderen zig niet in het 
nederzetten, gelyk de vingers van andere dieren doen; en de voeten hebben, by- 
gevolg, cene verlengde gedaante; ook heeft hy in het gaan de voeten wat binnen- 
waards; in 't kort, dit dier, (naar 't zeggen van Saint-Loun, vogelaar , in de ftraat 
Richelieu te Farys , die hem van een partikulier gekogt heeft,) komt van de kufl: 
van Afrika; alwaar men het kinkajou noemde, en de foort is zeldzaam; hy ver- 
beeldt zig dat het de naara van het land of van het eiland is, vanwaar hy komt, 
de noodigs ophelderingen niet kunnende krygen van de lieden die hem dit dier ver- 
kogt hebben. Ik zal alieenlyk zeggen, dat deze kinkajou, dat een wyfjeis, in 
het algemeen meer van den otter heeft , dan van andere dieren , ten opzichte van 
zyn hair, dat kort en dik is, vermengd met eenige langer hairen. Het hair van 
den kop, gelyk dat van het lichaam en den ftaart, zyn van eene geele olyfkleurige 
tint , met graauw en bruin gemengd , door de glinftering van het hair , die verao» 
dert naar maate zy op den dag, of het licht, gezien wordt; waardoor het hair dan 
eens graauwer, dan groenacheiger, (dat de heerfchende tint is,) en dan weder brui- 
ner vertoont. Dit hair is van eene witachtig graauwe kleur over het grootfte ge- 
deelte, en van een vuil groenacheig vaal aan het einde; het is vermengd met ande- 
re hairen , weiker uitcrue bruin van kleur is , onafhankelyk van grootere zwarte 
hairen, meer of min in de andere hairen vermengd, en die aan de zyJen der oogen 
banden forraeeren, die zig naar het voorhoofd uitftrekken, en eene andere die zig 
aan den hals verzwakt. 
Het oog heeft veel van dat van den otter ; de oogappel is zeer klein , en de re- 
genboog muskus'bruin of roodachtig; de bek is bruin-zwart, gelyk ook de kring 
der oegen. Het einde van de neus is plat, gelyk by de jonge honden; en de neus- 
gaten zeer geboogd; de opening van den mond is van vyfuen lynen; de tanden, 
die z g geel vertoonen, zyn ten getale van twee-en-dertig. In het bovenfte kaak- 
been zyn zes fnytandsn, gelyk ook in hetonderfte; twee hondstanden voor elke, 
en vier baktanden ter wederzyde in de twee kinnebakken. Deze hondstanden zyn 
zeer groot; de bovenfte kruilfen de ouderfte; dus is ’er ook in het onderfte kaak- 
been eene ledige ruimte tuffehen de fnycanden en de hondstantlen , o.m de boven ftca 
te ontvangen. De baktanden fchynen weinig gezet, vooral dclaatfte die de jongheid 
van het dier aanwyzeu: dus zyn ’er twaalf fny tanden, vier hondstanden , en zeftien 
bak' of maal- tanden, tezamen twee-en-dertig. 
Zyne ooren, meer lang dan breed, zyn aan hun einde gerond, en met een korc 
hair van de kleur als dat van het lichaam bedekt. De zyd.a en het onderft van 
denhals, het binnenft der bcenen, zyn goud-geel , en op fbmmige plaatfen zeer lee- 
vendig gekleurd. Die zelfde tint van goud-geel , maar doukerer, heeft de over- 
hand op verfcheiden plaatfen va* het hoofd en de agcerfte beenen. De buik is 
graauwachtig wit, hier en daar met geel gerchaduwd. De ftaart is overal niet hair 
btzet; hy is dik aan den oorfprong van den Homp, loopt ongevoelig af, en ein- 
