X70 DE NATUURLYKE HISTORIE 
De overeenkomft van de naamen kinkajou en carcajou hadt my doen 
denken, met alle andere Natuurbefchouweren , dat die tot het zelfde dier 
behoorden. Na evenwel in de oude Reisbefchryvers gezocht te hebben , 
vond ik deze zelfde plaats van Denis, welke ik niet dan gedeeltelyk had 
aangetrokken , in het XII Deel , hladz. 85 > verbeeld had , 
dat die Reisbefchryver zig hadt vergift , met te zeggen, dat de kinkajou, 
dien ik toen voor de carcajou nam, naar een kat geleek; te meer, om dat 
alle de andere Reisbefchryvers overeenftemden om aan den carcajou eene 
verfchillende gedaante te geeven , en hem als gelykende naar den veelvraat 
voor te ftellen. Zie hier dan de plaats in haar geheel : 
De kinkajou gelykc een weinig tiaar een kat van ros- bruine kleur» hy heeft een 
Tangen ftaart, en verheft dien, in twee of drie vouwen geplooid, op zyn rug; hy 
heeft klaauwen, en klautert op de hoornen, alwaar hy zig in zyne lengte op de 
takken nederlegc om zyn prooi af te wachten , zig daar op te werpen , en dien te 
verllinden. Hy werpt zig op den rug van een orignal, omvat hem met zyn haart,, 
knaagt hem den hals boven de ooren af, tot dat hy nedervalr. Hoe Ihel ue orignal 
megé loopen , en hoe fterk hy zig tegen de boomen of flmwellen moge wry ven » 
de kinkajou laat zyn prooi nooit los, maar zo hy zig te vrater kan begeeven, is hy 
bthouden, want dan geeft de kinkajou het op, en Ipringt op de aarde. Het is nu 
vier jiaren g.’Ieden, dat een kinkajou eene veerze van ray betrapte, en dezelve don 
hals afbeet. Da voiTen maaken jagc op de kinkajous ; zy gaan hen opfpooren , 
terwyi dezelve in eene hinderlaag liggen te loeren, alwaar zy den orignal opwagr 
ten , dien de vofTen niet miflen van by hen te leiden (/ ). 
Deze aantekening ftrookt genoeg met de afbeelding en befchryving wel- 
ke wy van dit dier gegeeven hebben , om te vermoeden dat het ’t zelfde 
is, en dat de carcajou en de kinkajou twee dieren van onderfcheiden en af- 
gezonderde foorten zyn, die niets gemeens onder malkander hebben, dan 
zig op de orignals en andere dieren te wei'pen om hun bloed te drinken. 
Wy hebben gezegd , dat de kinkajou in de gebergten van Nieuw-Spanje 
gevonden wordt; maar hy wordt ook gevonden in die van Jamaïka, al- 
waar de inboreiingen hem poto , en niet kinkajou noemen. De Hr. ^0* 
EiNSON heeft my de aftekening van dezen poto of kinkajou gezonden, wel- 
ke ik hier geef met het volgende bericht : 
Het lichaam van dit dier is van eene eenpaarige kleur , ros met afchgraauw 
vermergj; zyn hair is kort, maar zeer dik; de kop gerond;, de fnuit kort , naakt 
en zwartachtig; de oogen bruin; de ooren kort en gerond; lang hair rondom den 
bek , dat cp denzelven nederligt en geene knevels maakt ; de tong lang en fmal 
cn het dier ftetkt dezelve dikwils drie of vier duim buiten den bek uit; de ftaarc 
van eene eenpaarige kleur, lleeds in dikte verminderende tot aan het einde toe, 
het welk z’g omkromt wanneer het dier dit wil, en waarmede het zig dus vait- 
h gten, aanvatten, en fterk houden kan; deze ftaart is langer dan het lichaam, 
dar van het einde van de neus tot aan het uiterfte des IichaamSj vyftien duimen 
lengte heeft terwyi de ftaarc zeventien haaien kan. 
D't dier vvas gevangen in de gebergten van Jamaika; het is zacht en men kan 
het zonder vrees behandelen; het is overdag als in llaap, en des nachts zeer ie- 
Defcription géographique <Slf hiftorique des cótes de l' /Imiriqpe [(pt-entrioaale , par 
M^. Denis, Paris 1672, Tom. II. p»g, 327. 
