238 DE NATUURLYKE HISTORIE 
ger in de ruimte van den bovenbuik, deed er de lugt uitgaan, en brak 
door deze opemng een gedeelte van net netvlies, dat een goede ge- 
daante had en witagtig van Idem* was; hy nam ook een gedeelte der 
darmen weg, die hy opblies, en zag toen, dat zy niet toegenaaid wa- 
ren, en het fcheen hem toe, dat zy met de uitwerpzelen teja^ens gebal- 
femd waren, en geen verandering ondergaan hadden; hy vond in den 
nugterendarm eenc llofFe , die naar honing zweemde , en in water fmolt, 
De Hr. Stropfe oordeelde dat dit nog eenige overgebleevene uitwerpze- 
len waren, en den vinger in de opening, die op de hoogte van de maag 
gemaakt was , brengende , deed hy de borft op en neder gaan als een 
blaasbalg; men voelde dat het middelrif en alle de ingewanden buigbaar 
en geheel waren, gelyk in een verfch lyk; zy fcheenen met eene min- 
der vafte ftoffe omgeeven, dan die buiten op het lyk waren. 
De balfemftof had eene zeer fterke en doordringende reuk, welke het 
graf zelve nog uitwaaflemde, fchoon meer dan een maand aan de vrye 
lucht blootgefteld ; deze reuk deed zich op alle plaatfen bemerken, in 
welke men de raomie gelegd had, fchoon dezelve ’er maar korten tyd 
gebleeven was; men zeide zelve dat de boeren der omliggende dorpen 
daar ongemak van hadden. Wanneer men het lichaam aanraakte, of aan 
deszelfs fpeccryen, bleef dc reuk eenige uuren aan de vingers, fchoon 
men dezelve met wsrm v/ater , brandewyn of azyn, wal'chte: de Hr. 
Stroppe zegt, dat hy de reuk niet dan door wyngeell konde verdry ven. 
De Uren. Bernard de Jussieü en Roüelle , zo bekend door geheel Eu- 
ropa wegens hunne kundigheden in _ de Natuurlyke Hiftorie en Schei- 
kunde, de ftoffe der balfeming gezien hebbende, oordeelden, dat het 
een zamenmenging van pek en apmacieke ftoffen was , en vooral van 
caneel , wierook , meum , en valériana. Deze raomie eenige dagen aan 
de nieuwsgierigheid van het volk ten toon gefteld zynde, wicrd eenig- 
zins misvormd ; men fneed een gedeelte van het vel van het voorhoofd 
weg, men trok alle de voortanden uit, men deed zelfs moeite om ’er de 
tong uit te haaien, men ftal een groot gedeelte van het lynwaad; maar 
zo dra het Droft-ampt van Auvergne vernam, dat het in.hun gebied 
gevonden was , deeden zy het naar de ftad Riom brengen , alwaar zy het 
in het kabinet der Apotheek van het algemeene gafthuis ter bewaaring 
Helde ; men leide eene glazen ruit op de kilt , in plaats van het loo- 
den dekzel , op dat men deze raomie zoude kunnen zien , zonder dat zy 
aan de lucht blootgelteld was, die dezelve alreeds gedroogd en zwart 
had doen worden; lieden die dezelve gemeeten handen, toen zy ecrll 
uit het graf genomen was, verzekerden dat zy dne duimen korter ge- 
worden was ; thans is zy maar drie voeten en een half lang , van de 
hielen tot het hoofd. > n 1 1 • 
De Graaf de St. Elorentin , de ontdekking van deze momie vernomen 
hebbende, gaf ’er den Koning kennis van, en fchreef aan den Hr. de la 
Michodierf. , toen ter tyd Intendant vin Auvergn.e, dat zyne Majdleit 
oordeelde het beft te zyn , dat die momie in zjn kabinet van Natuurlyke 
