DE NOMINVM PLANTARVM MVTATIONE 23 
Adeoque re£le inde concludi poteft, illum, qui talia condit 
fundammta botanica^ quae tot tantisque erroribus occajionem 
praebent^ tantasque confiijiones in rem herbariam & Medicam 
inducunt, pro genuino aut orthodoxo Botanico haberi nonpojje; 
quippe qui perfpicuitatem & certitudinem potius planta- 
rum ^ quia Botanica propter Medicinam potifjimum 
colitur^ docere, eoque ipfo confufiones noxas & errores in 
Medicina, qui ex confulione & incertitudine alias provenire 
polTunt, evitare debet. 
§. XXVI. 
Sed opponet forte aut rcfpondebit linnaevs, fe 
VCiZW abrotanum ^ ahfinthium ^ artemijiam itemque chamaedryn 
chamaepytin^ marum ^ fcor dium 3.6. idem genus retulijje ^ quia 
fimili fruYhficatione ^ ut loqui amat, donatae funt hae plantae, 
atque idem de Helenio & AOere, Sen?ia &Caflia, Maiorana 
Origano, aliisque modo addudiis verum effe, adeoque 0* ad 
idem genus redigendas atque eodem nomine infigniendas efle. 
Verum quilibet prudens & praefertim Medicus, facile inre- 
gula quadam limitationes admittit cafus videt, ubi illa 
regula damna & noxas inferre poteft, vel ubiex illa regula aut 
axiomate nimis ftridie fumto noxae oriuntur: atque hoc in 
Medicina adeo frequens eft, utfapientiflimuscELSvs poft- 
quam omnes Medicinae regulas aut praecepta probe exami- 
naverat & multi dodliftimi Medici cum ipfo tandem ftatue- 
rint, 
flor, trifolii , florib. raccmofis, leguminibus nudis dilpermis, 
caule erecfto. a, m. i. 
fein. medicaginis, leguminibus fere folitariis feflilibus, 
ereciis, reflexo falcatis acuminatis, 
pvri, foliis integerrimis a M-. 
Ratione Paronychiae etiam hic monere volui, quod segvierivi 
in Bibliotheca fua Botanica \wdelio diflertationem adfcribatBo- 
tanicarn de Paronychia. Q.iae vero non efl Botanici argumenti 
fed de morbo paronychia agit. 
