DE NOMINVM PLANTARVM MVTATIONE ScC. 2p 
noxa^ da?9imim & confujio pertimefcenda , aut GlVdm nomina 
abfona inde generantur ^ aut alia ratio id exigat, axioma hoc, 
cum praeftantilTimis recentioribus Botanicis, tam Bri£lc haud 
obfervandum effe cenfeo. Hi enim dudum ante l i n n a e- 
V M, & cumprimis raivs, tovrnefortivs, boerha- 
VIVS, KNAVTIVS, DILLENIVS& VALLA NTIVS fiml- 
litudinem fruftificationis Abrotano ^ Abjinthio Artemifia 
optime iam obfervarunt 6c agnoverunt ; verum ob hanc 
caufiam, quamvis idem illud axioma §. XVI. pro funda* 
mento totius Botanices pofuerint, tamen has plantas ^ ob con» 
fufwnes in Medicina inde oriundas^ non ad idem genus redigere^ 
aut eodem nomine generico infignire coluerunt ; fed re curatius 
perpenfa, eas diltinftis prorCus & antiquis fuis nominibus 
femper diftinxerunt, atque ex aliis plantarum harum partibusy 
fruEiificationi fuperadditts ^ praecipue foliis ^ cognoverunt ^ ita 
ut etiam vel Bharmacopoeorum vel hortulanorum pueris, 
imo rudibus femellis rhizotomis aut rufticis non difficile 
fuerit has plantas etiam fine refpedlu ad flores, multo mi- 
nus eorum flamina aut piftillos cognofcere casque a fe in- 
vicem diflinguere 8c nominatim ex certa naturali uniuscu^ 
iusque foliorum figura ac facie^ quibus etiam odorem & faporem 
addiderunt, iisque jignis non artificialibus^ (uti linnaevs 
ea faepe appellat, quae a frudlificatione non fdefumta funt; 
fed naturalibus y fine errore adhuc hodie haec tria genera 
longe facilius ac promptius agnofcunt atque a fe invicem 
diflinguunt, quam omnes, qui linnaei figna copiofifTi- 
ma , multo labore ab ipfo_ defcripta prius perfcrutari in iis 
volunt. 
$. XXXIII. 
Obiter vero hic monere volui, odorem & faporem plan- 
tarum 3LINNAE0 ex figiiis chara£Ieriflicis promifcue re- 
lici. Vid. Fund. Bot. §. 267. 268. Cum vero Abfimthium 
«fiicinarum certo odore fragranti ac fapore fimul amarijfimo prae- 
la 5 di- 
