DE NOMINVM PLANTARVM MVTATIONE 15, 
qui alias de re herbaria bene 'mereri ftuduit, ficut id etiam 
TOVRNEFORTIVS, PLVMIERIVSjBOERHAVlVS, PON* 
TEDERA, aliique & quam maxime (quod laudandum) 
L I N N A E V s fecerunt. Haec enim nomina ut III. Dn, prae- 
ses olim in Diff. de Fo/. utilitate , in conftituendis plantarum 
generibus oftendere fategit , ac poftea linnaevs uberius 
in Crit. Botan. p. 77. demonftravit, facile prae multis^ aliis 6c 
praefertim Graecis, aliisve difficilioribus retinentur. 
- XVI. 
Antequam vero ulterius in examinanda utili & inutili 
plantarum nominum mutatione progrediar 
mariim 1. 1 n N a e i , quo tantae , at faepe inutiles mutationes ab 
ipfo faBae nituntur^ paullo curatius cft examinandum ; id 
quod in Fund. eius Botan. ac Critica Botanica continetur a- 
phorismo 213. qui ita fe habet; Quaecunque flantae genere con<- 
veniunt^ eodem nomine gener ico defignatidaefunt; quae verba 
priora inCritica fua Botanica ita illuftrat: Quaecunque plan- 
tae fructificatione ( hoc eft, flore & fru6Iu} conveniunt^ eas eo- 
dem nomine generico elTe denomiriandas, hocque primarium ejfs 
fundamentufn , cui rota fuperftrudfa eflet fcientia Botanices, 
quod nullam admitteret exceptionem , nullam cautelam , fed axio- 
matis injlar nudum perfijieret, ajjeverat, 
§. XVII. 
Hoc pofulatum , quod pro fundamento primario Botani- 
ces hic ponit, novum quidem non efl, neque a linnaeo pri- 
mum excogitatum, fed a plerisque,fi non omnibus, Botani- 
cis Methodicis iam fundamenti loco propofitum eft, atque 
etiam ab 111 . D. praeside affiumptum ; verum ob enormes 
confufiones & noxas, quas inde, fi fimpliciter & fine omni 
exceptione aut limitatione affumeretur , in re medica & bota- 
nica orituras efie pQiFpQxerunt firmitationes exceptiones quas - 
dam^ fecundum tritum illud, nuUa regula fine exceptione^ ad u- 
num 
