DE CONVEN. KERMES ET COCClONELLi 5 i. ^ 
tor medicus D. EDVARD. BKO^NE uJ^er. pag. 145^ 
Sed hodie maximus nobis prouentus eR ex Gallia Nar- 
bonenii , eiusque tradibus circa Monfpelium , Nemau^ 
Rim & Auenionem : certe illa grana , quae in officinis 
noRris funt ^ vt & lliccus inde paratus, tam pro phar- 
'macopoliis, quam pro lindoribus, inde potiflimum ad 
Ho« adudmnttuv 
§. lll 
Ilicis botanicam dcrcriptionem , acceptam a ID- 
AN. BAVHINO, CLVSIO & RAIp paucis dabo, 
quoniam noRris terris non domeRica eR planta, quam- 
quam viridariis & cultioribus hortis non adeo infre- 
quens, vt non confpicere illam liceat. In multis ad 
quercum noRram accedit, niR quod folia habet perpe- 
tua. FlosipReR imperfedus, amentaceus, quales iu- 
los vacare folemus. ER ille mufeofus, tenui polline 
perfufus; fed Rerilis & decidifusv Alio autem loco 
frudus prouenit, glandi perfimilis, qua? in hac cocci- 
fera fpecie maior eR quam in vlla alia , calyce etiam 
afperiore : quod in hac tam pumila arbufcula merito 
mireriSr Sed in hoc aliquid variare regiones non eR 
reticendum : quum CLVSIVS in Hilpania minores vi- 
derit glandes, qiiaim in Gallia NarbonenR notauerunt, 
qui ibi confiderauerunt has arbufculasi 
$. mt 
Atque ha? glandes funt veri frudus ilicis hiiiui? 
pumil3& coccrglandifera?, quas etiam producit illis re- 
gionibusy quibus nulla grana tindoria profert» Sunt 
A a enim 
