34 
CYCLOPS. 
Ook brengen wij tot deze familie het geslacht Cyclops , waar- 
van de meest bekende soort Cyelops vidgaris Leach , algemeen 
bij ons in slooten , vijvers , regenbakken en het water der gooten 
wordt aangetroffen. Het zijn zeer levendige, bijna altijd in be- 
weging zijnde dieren. Dit diertje, dat slechts twee of drie streep 
lengte heeft, bezit slechts een oog, dat midden op den kop ge- 
plaatst is. De doorschijnende huid, die in geledingen verdeeld 
is, bedekt een eivormig ligchaam; de staart eindigt in twee 
gelede uiteinden, welke beiden vier gevederde borstels dragen. 
Aan den kop, die niet bekvormig uitloopt als die van de ge- 
wone watervloo, ziet men twee paar, naar gelang van het lig- 
chaam vrij lange en dikke sprieten. Het wijfje draagt hare eijeren 
in twee zakken aan het achterlijf; ieder dezer zakken bevat 
ongeveer dertig eijeren en wordt in de zomermaanden om de 
veertien dagen gevuld. Vergelijk Plaat III, Pig. 4. Men heeft 
waargenomen, dat wanneer het water, waarin deze diertjes rond- 
zwommen, bevroor, zij na dagen lang in verstijfden toestand 
te hebben doorgebragt, bij het ontdooijen van het water weder 
tot herstel en beweging terugkeerden. Gewoonlijk zijn de Cyclopen 
op den rug en aan den staart met klokpolypen of Vorticellen bezet. 
De paring en bevruchting dezer wa- 
tervlooijen is door Prof. van Siebold 
beschreven, i) De jonge, pas uit het ei 
voortgekomen dieren hebben nog geen 
staart en slechts twee paar pooten, 
terwijl de volwassenen vijf paren be- 
zitten. 
Het geslacht Cyclopsina onderscheidt zich van Cyclops door 
den vorm der sprieten van het tweede paar, die getakt zijn, 
door den vorm van het ligchaam, dat meer gelijkmatig rolrond 
is en doordien de wijfjes slechts een eijerzak hebben. Inlandsch 
zijn C. castor Jun. en Staphylinus Jur. 
Jonge en zeer jonge voorwerpen 
van Cyclops, vergroot. 
1) Bedrage zur Natv,rgesch. der wirbellosen Tluere. Dantzig 1839, 4<o. 
