46 
SPINNEN. 
de spinklieren te hebben dat het haar hinderlijk wordt en zij 
met den kop tegen den luchtstroom gezeten, dit spinvocht uit 
hare tepeltjes ontlasten; het wordt in de lucht terstond tot 
spinsel en drijft weg op den adem des winds of hecht zich 
aan allerlei voorwerpen, zoodat b. v. eene stoppelweide in den 
herfst er uit kan zien, alsof zij met gaas bedekt ware. Op deze 
herfstdraden ziet men dikwijls kleine spinnetjes medevliegen, 
die alzoó aëronauten zijn geworden. De afzonderlijke spindra- 
den zijn zoo fijn, dat meer dan 10,000 vereenigd nog de dikte 
van een gewoon hoofdhaar niet uitmaken. Zij zijn dan ook 
daardoor uitmuntend geschikt om in de micrometers der as- 
tronomische kijkers te worden aangewend. 
De meeste spinnen leven niet langer dan een jaar; anderen 
brengen den winter in eene verstijving of winterslaap door en 
keeren door den invloed der warmte weder tot vorige bewege- 
lijkheid terug; enkele soorten leven vijf jaar lang. Men zegt dat 
spinnen vergiftig zijn. Dit is in zoo verre waar , dat 
zij in de bovenkaken een’ eigenaardigen toestel be- 
zitten, dien men een giftoestel noemen moet. De 
scherpe haak, waarmede zij eindigen, heeft eene 
zeer kleine ronde of spieetvormige openiiig, in 
welke de uitlozingsbuis uitmondt van een klier- 
blaasje, dat een vocht afzondert ’t geen voor in- 
secten en andere kleine dieren doodelijk schijnt 
te zijn. Bij eene Javaansche spin heeft de heer 
Doleschall waargenomen, dat haar beet voor een 
rijstvogeltje doodelijk was; en moge men ook vei- 
lig aannemen, dat op het West-Indische eiland 
Cura^ao eene zoogenaamde Aranje-( Oranje-) spin 
bestaat, wier beet ook voor den mensch hoogst gevaarlijk kan 
zijn , ’t geen door de getuigenis van zeer geloofwaardige per- 
sonen gestaafd wordt, de beet van onze inlandsche spinnen 
kan slechts eene oogeiiblikkelijk voorbijgaande pijn en ten al- 
lerhoogste eene zwelling als die na eenen muggensteek ten ge- 
Bovenkaak met 
gifklier, ver- 
groot. 
