64 
kkabspinnen. 
is van het schoonste groen, met het achterlijf iets lichter dan 
het overige gedeelte, voor zoo ver het wijfje betreft, terwijl 
het mannetje over zijne geheele lengte op de rugzijde gestreept, 
helder groen en purper is, met den buik rood op de zijden 
en vuilgroen in het_ midden. Als hij jong is, gelijkt hij evenwel 
in kleur meer op het wijfje. Deze spin schijnt zeldzaam in ons 
vaderland te worden aangetroffen; tenzij men aanneme dat zij, 
ofschoon in genoegzaam aantal voorhanden, door hare groene 
kleur meer dan anderen verborgen blijft. Zij paart leeds in 
April of Mei; bij de paring zit het mannetje op het wijfje met 
den kop naar haar achterlijf gekeerd. In Julij legt het wijfje 
hare eijeren, ongeveer 40 in getal, in een grof groen spinsel. 
ATTIDEN OE SPUINGSPINNEN. 
Deze hebben korte en dikke pooten met ver- 
dikte dijen aan de voorpooten, voornamelijk bij 
Oogen van de wijfjes; hare oogen zijn geplaatst, zoo als 
Attiis. jnen in nevensgaande figuur voorgesteld ziet; de 
twee middelsten van de voorste rij zijn altijd de grootsten. De 
Attiden weven geene netten, maar loopen op hunne prooi toe 
of bespringen haar; zij huizen in spleten en reten of in ledige 
vruchtendoppen en zijn zeer levendig in den zonneschijn. On- 
der haar treft men zeer fraaije spinnen aan, als: 
Heliophanus cupreus ^ niet langer dan 6 Ned. streep. 
Het kopborststuk is koperkleurig met eenige grijze golvende 
dwarsstrepen ; de voelers zijn bij het wijfje geelachtig, bij het 
mannetje donker bruin. Het achterlijf is groenachtig brons- 
kleurig met eene witte halvemaan en twee witte afgebroken 
naar beneden gekeerde kepers. Somwijlen is deze teekening 
doffer. Bij deze soort heeft het mannetje dikker dijen. Verge- 
lijk onze fig. 6 op Plaat V. Men treft haar op heigrond aan; 
zij springt met groote behendigheid. 
Meer algemeen bekend is Attus scenicus Clerck. Deze heeft 
