GEWONE ZËEKitAB. 
17 
aan een’ visschersterm , aan onze kusten gebruikelijk. Wij meenen 
namelijk dat de zeedieren van liet Binnenlek wel tot onze Tauna 
behooren, maar die van het Buitenlek niet, en van deze laat- 
sten denken wij alleen den grooten zeekreeft te vermelden , om- 
dat die vaak, in bloedrood gewaad op onze tafels komt. Den 
lezer staat misschien het onderscheid tusschen Buiten- en Bin- 
nenlek niet zoo dadelijk voor den geest, en hij ziet rond naar 
eene verklaring. Het is ons aangenaam ons door den heer van 
Bemmelen ji) in staat gesteld te zien aan ’s lezers weetgierigheid 
te gemoet te komen. Deze schrijver zegt: Buitenlek noemen de 
visschers het gedeelte der Noordzee, dat verder dan vijf a zes 
uur van het strand verwijderd is; tot op dien afstand noe- 
men zij het Binnenlek.” Daarbij meldt mij de heer Yeestee. 
VAN WuLVERHOESï, dat aan de kusten van Holland de Bree- 
veertien de eigenlijke grens tusschen beiden uitmaakt, zoodat 
het Binnenlek zich tot daar uitstrekt. Noordelijker is dus de 
grens eigenlijk onzeker, dan zij wordt ongeveer op denzelfden 
afstand genomen. Wij bepalen ons dan tot de zeedieren van 
het Binnenlek. 
TIENPOOTIGE SCHAALDIEEEN. 
De eerste familie is die der tienpootige schaaldieren [Beca- 
poda)^ welke door kieuwen binnen het kopborststuk gelegen 
ademen, gesteelde oogen en tien pooten hebben. Zij biedt ons 
de volgende dieren aan. 
Be gewone Zeekrab^ Cancer Bagurus L. , Blatycarcinus Pa- 
gurus Late. wordt wel meestal volwassen 2 tot 2,5 Ned. palm 
breed en nagenoeg even lang. De schaal is min of meer korrelig 
en heeft drie uitstekende punten naar voren en aan wederzijde 
negen inkervingen aan den rand; de kleur van het geheele 
dier is lederachtig geel, doch de schaal is in het midden meer 
>) Bouwstoffen voor eene Fauna van Nederland , II, W. 134. 
2 
