16 
SCHAALDIEREN. 
de kenmerken dezer onvolwassen dieren nieuwe geslachten te 
gronden. 
De schaaldieren verwisselen meermalen van huid, wanneer 
zij jong zijn; volwassene tienpootige schaaldieren slechts een- 
maal ’s jaars, doch daarbij wordt te gelijk de inwendige huid 
van de maag vernieuwd. Eenigen tijd voor de vervelling treft 
men ter wijderzijde van de maag twee ronde kalkachtige pla- 
ten aan,' die met den ouden maagrok bij de verhuiding in de 
maag komen en dan, zoo men meent, worden opgelost, in het 
bloed opgenomen en alzoo dienen zouden tot afscheiding der kalk- 
stof van de nieuwe schaal. Deze plaatjes noemt men hreeftsoogen. 
Merkwaardig is ook bij deze dieren het herstellingsvermogen , 
waardoor gekwetste en verloren gegane ledematen bij de vervel- 
ling weder door nieuwe worden vervangen. Als de pooten en 
scharen gebroken of afgerukt zijn , komen er op dezelfde plaats 
weder nieuwen te voorschijn. Belangrijke waarnemingen omtrent 
dit herstellingsvermogen heeft Eéaümur gedaan. 
De groei dezer dieren gaat zeer langzaam voort. Zij zijn in 
het algemeen niet om kunstdrift merkwaardig, zoo als wij dat 
later bij andere klassen zullen aantreffen. 
Wij moeten de schaaldieren in twee hoofdgroepen verdeelen , 
10 die der haauwende schaaldieren en 20 die der zuigenden. 
De eerste dezer beide groepen is verreweg de rijkste aan ge- 
slachten en soorten. 
KAAUWENBE SCHAALDIEREN. 
Deze hoofdgroep wordt in eenige familiën verdeeld, waaruit 
wij de meest voorkomende soorten zullen opnoemen en korte- 
lijk beschrijven. Hier doet zich echter terstond de vraag op , 
of wij de zee-schaaldieren zullen mederekenen als behoorende 
tot de Eauna van Nederland, en het komt ons voor dat wij in 
het stellen van eene omgrenzing wel zullen doen ons te houden 
