68 
HOOIWAGENS. 
dikwijls verlengd. Twee oogen, die op eene verhevenheid ge- 
plaatst zijn, staan op het midden van het kopborststuk ; bij 
eenige soorten treft men nog twee zijdelings staande oogen 
aan. Zij ademen door luchtbuizen en hun hart is een rugge- 
vat zonder takken, dat aan beide zijden naauwer uitloopt en 
door insnoeringen in drie kamers of verwijdingen verdeeld is. 
Deze hooiwagens treft men veel tegen vochtige muren, in 
bouwvallen en tegen boomstammen aan; doch men ziet hen 
ook op bloemen en planten met ver uitgespreide pooten rustig 
nederzitten. De meeste menschen gevoelen voor deze dieren 
nog meer antipathie dan voor spinnen. 
Twee soorten zijn zeer algemeen, waarvan de eene door 
eenige schrijvers voor het wijfje van de andere gehouden wordt. 
De jongste natuuronderzoekers echter houden beide voor twee 
afgescheidene soorten. 
De eene, Phalangium OpUo L. is 1 Ned. duim lang en 
5 streep breed, ovaal, grijs aan de bovenzijde, wit aan den 
buik; de kaken zijn eenvoudig, de voelers lang; de dijen heb- 
ben kleine doorntjes. Op den rug ziet men eene zwartachtige, 
aan beide kanten gebogene langsstreep. 
De andere, Phalangium cornutum L. gelijkt wel veel op 
de eerste, doch is smaller, roskleurig en donkerder op den 
rug met eene zwarte vlek op het midden. Haar bijzonder ken- 
teeken is het volgende: de kaken hebben aan den grond der 
tweede geleding een hoornachtige kegelvormige punt. 
Wij beelden deze soort af bij Tig. 2 van Plaat YI. 
Latheille heeft waargenomen dat de gehoornde Bastaardspin , 
namelijk onze tweede soort, somtijds een’ ingewands-worm van 
meer dan 2 palm lengte bij zich draagt; men moet zich ver- 
wonderen dat een zoo lang gedierte in zoo kleine ruimte te 
herbergen is; de dikte van het ligchaam van dezen worm was 
dan ook slechts van streep. 
