DE MIJTEN. 
71 
hunnen eersten toestand in een maskerachtigen staat verkeeren 
en eerst door vervelling meer zelfstandig schijnen te worden. 
Over het algemeen ontbreken omtrent deze dieren nog de waar- 
nemingen van de levenswijs; van de meesten is slechts de uit- 
wendige gedaante en de plaats van oponthoud bekend. Bij ons 
te lande zijn eenigen beschreven door Leeuwenhoek, Swam- 
MEKDAM en Lyonet, maar het ware zeer te wenschen dat een 
onzer natuuronderzoekers zijnen tijd en zijne krachten gedu- 
rende een tiental jaren aan het naauwkeurige onderzoek dezer 
orde wilde toewijden. 
Wij zullen hier de familien opgeven, waarin deze orde ver- 
deeld wordt en uit ieder dezer een paar soorten vermelden. 
TROMBIDIEN. 
Trombidien zijn hoogrood of geel gekleurde mijten, die 
men in het voorjaar dikwijls in tuinen ziet rondloopen en die 
men dan met de namen aardspinnetjes of geluhs pinnetjes hoort 
bestempelen. Zij zijn zeer vlug ter been, hebben eene weeke 
huid, meest met haren bezet, een ovaal of langwerpig rond 
ligchaam, dat door eene insnoering in twee deelen als afge- 
deeld schijnt. De pooten zijn lang, aan het uiteinde met twee 
haakjes gewapend ; de twee eerste paren staan naar voren, de 
twee anderen zijn naar achter gerigt. Er zijn twee oogen, die 
eenigzins op steeltjes verheven staan. De kaken zijn hoornach- 
tig en van haakjes voorzien ; het eindlid van hare voelers 
draagt aan zijnen wortel een beweegbaar aanhangsel en vormt 
hiermede eene soort van tang, als vangwerktuig. Zij leven 
op den grond , tusschen steenen , mos en boomwortels , en 
verbergen hare eijeren onder een tentvormig spinsel. 
Tromhidium holosericeum. L. , een diertje van 3 Ned. streep lang 
is prachtig karmijnrood van kleur, bol vierkantig, doch met 
afgeronde hoeken, geheel met fijne haartjes bedekt; op den rug 
ziet men somtijds groefjes en verhevenheden , welke het dier 
