72 
TEOMBIDIEN. 
willekeurig kan doen te voorschijn komen en weder doen ver- 
dwijnen; de plaatsen, waar zij ontstaan, blijven evenwel regel- 
matig dezelfde. De palpen en pooten, alsmede de buik, zijn 
minder helder rood dan de bovenzijde. Vergelijk Dig. 3 op 
Plaat VI. Men ziet dit fraai roode diertje in het vroege voor- 
jaar veel in tuinen, waar het voornamelijk de oogen van kin- 
deren schijnt tot zich te trekken. 
Tot deze familie behooren ook de zoo lastige mijten der 
broeikassen, Trombidium telarium Heem. en andere verwante 
soorten. De genoemde soort is voor het bloote oog bijna on- 
zigtbaar, bruinachtig geel met lichtere palpen en pooten, en 
met donkerbruine ronde vlekken, meest acht in getal , somwij- 
len in elkander smeltend op den rug. Dit diertje leeft meest 
in warme kassen, op planten, die geen lucht genoeghebben en 
het bedekt haar met een digt spinsel van draden, dat haar ver- 
stikt. Verwante soorten leven op onze boomen, die in de vrije 
lucht staan: Trombidium Tiliarum Heem. op de onderzijde der 
lindebladeren, alsmede op Althéa rosea; Trombidium Populi 
Koch op de populierbladeren in het najaar, enz. 
B DELLEN. 
De Bdellen gelijken wel eenigzins op boeken-schorpioenen, 
maar hare palpen zijn niet zoo lang. Het zijn zeer kleine die- 
ren, meest levendig geteekend, met een week ligchaam, een’ 
priemvormigen snuit, lange voelers, die sprieten schijnen te 
zijn, het kopborststuk eenigzins van het achterlijf door eene 
plooi in de huid afgescheiden, pooten met twee haakjes ge- 
wapend, en zes, twee of geene oogen. Zij zijn langzamer van 
gang dan de Trombidien, doch loopen ook achteruit en op 
zijde en bewegen hare voelers met zeer groote levendigheid; 
zij leven op den vochtigen grond , tusschen mos en boomwortels. 
Bdella vestita Koch , die wij op Plaat VI bij Pig. 3 afbeelden , 
is purperkleurig fluweelachtig, met zwarte vlekken op de zij- 
