EIGENLIJKE D UIZENDPOOTEN. 
83 
zijn dan het lijf. Dit diertje heeft het ligchaam achter den 
kop met acht schilden bedekt, waarvan de 4e de grootste, 
de 3® en 5e iets kleiner, de £e en 6® weder kleiner en de 
8® zeer klein is. De achterpooten zijn driemaal langer dan 
het eigenlijke lijf. Het heeft twee zamengestelde oogen. De 
algemeene kleur van het dier is matwit; er loopen drie bruine 
strepen over het lijf, eene in het midden , twee over de zijden- 
Volgens Kriens en Karsten komt dit diertje, dat overigens 
meer aan zuidelijk Europa eigen is, tusschen bindten van hui- 
zen in Groningen voor i). Ik heb dit dier niet gezien en kan 
uit de beschrijvingen en platen niet opmaken of het met, 
dan wel zonder de achterpooten 20 N. lijn lang is. 
De meest gewone Duizendpoot in ons land is de LitJiobms 
[Scolopendra) forficatus L., welke blinkend donker bruin is, 
met roodbruine tinten op den kop, de sprieten en den buik, 
en met de pooten helder bruin. Wij geven van dit dier eene 
afbeelding op Plaat VII bij fig. I. Zonder den kop telt zijn 
ligchaam 17 geledingen, die, uitgenomen de beide zeer smalle 
eersten, beurtelings korter en langer zijn op den rug, nage- 
noeg even groot aan den buik; hij heeft 15 paren pooten, 
die hij voor het loopen gebruikt en 15 schilden op den rug. 
De sprieten bestaan uit vele geledingen, die naar het uit- 
einde toe versmallen en moeijelijk te tellen zijn, ongeveer 30. 
De laatste pooten zijn wel driemaal zoo lang als die aan het 
midden van het lijf staan. Zeven paar luchtgaten telt men aan 
de zijden. Hij bereikt eene lengte van 3 Ned. duim. 
Men treft deze dieren veel onder planken, in mesthoopen, 
onder bloempotten , enz. aan. Zij bijten nijdig als men hen aanvat, 
doch hun beet doet den rnensch geen nadeel, wel aan kleine insecten. 
Buiten dezen Lithobius worden nog drie soorten van dat 
geslacht door den heer Maitland opgenoemd. 
De geslachten Cryptops en Geophilus bezitten geene oogen. 
6 - 
1) Initia Faunae Groniruj . 2. 
