INSECTEN OE GÉKOEVENÉ DÏEEEN. 
93 
geheel aanwezig zijn; elke der twee laatste geledingen of wel 
het tweede alleen, draagt een paar vleugels. Het eerste middel- 
lijfsdeel, voorborststuk , prothorax is bij vele torren, sprinkha- 
nen, wantsen enz., zeer groot en duidelijk van de beide overigen 
te onderscheiden; bij andere insecten , als bijen, wespen, vliegen, 
vlinders is het daarentegen somwijlen zeer klein, doch altijd 
duidelijk aan de onderzijde te herkennen. De twee andere, meer 
zamengegroeide deelen heeten middelborststuk, mesothorax en ach- 
terborststuk, metathorax. Aan het middelborststuk is een meestal 
driehoekig en bol, kussenvormig deel gehecht, dat zich tus- 
schen de dekschilden of vleugels uitstrekt m. ^c\n\.diiQ , scutellum 
genoemd wordt. Men vergelijke voor deze deelen de figuur op 
bladz. 89. 
De vleugels, die het getal van vier niet te boven gaan, zijn 
vliezige of pergamentgel ijkende, veerkrachtige, meestal door- 
zigtige lappen , eigenlijk uitbreidingen der huid , tusschen welker 
beide oppervlakten takken der luchtbuizen, zoogenaamde aderen , 
venae alarum loopen. Zij zijn steeds boven op den rug inge- 
plant 1). De plaatsing en het onderling verband der aderen levert 
in sommige orden , voornamelijk die der Ylies- en Twee-vleuge- 
ligen uitnemende geslachtskenteekenen op. Bij eenige soorten 
zijn alleen de mannetjes van vleugels voorzien. Bij de kevers 
of torren, oorwormen en anderen zijn de bovenvleugels hoorn- 
achtig en meestal onbuigzaam, en worden dekschilden of vleu- 
geldekken , elytra genoemd ; onder dezen liggen dan de eigenlijke 
vleugels, gewoonlijk geplooid en omgebogen verborgen. Bij de 
vlinders zijn alle vleugels geheel of gedeeltelijk met uiterst kleine , 
meestal fraai gekleurde schubbetjes bedekt, die met steeltjes in 
het vleugelvlies ingeplant zijn en elkander op de wijze der pannen 
van een dak bedekken. Bij de tweevleugeligen ontbreken de 
9 V^anneer wij bedenken dat de zenuwstreng in bet meest naar den bodem 
gerigte gedeelte des ligchaams aanwezig is , dan zouden wij , bij analogie met de 
hoogere dieren, eigenlijk moeten aannemen dat de insecten op hunnen rug loopen 
en dat hunne vleugels op den buik zijn ingeplant. 
