100 
INSECTEI^ OP GEKORVENE DIEREN. 
dalende, worden in het voorbijglijden door dit sperma bevrucht , 
welks spermatozoen door eene zeer kleine, microscopische ope- 
ning, micropyle, binnen het ei dringen en komen alzoo in de 
scheede, zoo deze bestaat, terwijl zij anderszins eenvoudig door 
de opening naast of gemeenschappelijk met den anus worden 
uitgestoten. De scheede is of tweekleppig of buisvormig, som- 
wijlen aan eene zaag (bij de bladwespen) of ook aan een’ gift- 
angel verbonden (bij de bijen en wespen). 
De eijeren hebben verschillende vormen en worden afzonder- 
lijk of bij hoopen gelegd, somtijds met bewonderenswaardig 
instinct hier of daar tusschen geschoven of verborgen. Het aantal 
eijeren, dat een wijfje legt, is somtijds verbazend groot en de 
vaardigheid, waarmede zij uitgestoten worden, ongeloofelijk. Ik 
herinner mij dat ik een wijfje van den Hop vlinder [Hepialus 
Humuli) gevangen had, terwijl het bezig was eijeren te leg- 
gen; het liet zich in die bezigheid niet stooren en toen ik 
het dier boven een blad papier hield , maakte het vallen der on- 
telbare eijeren een analoog, doch natuurlijk veel zachter geluid, 
als het uitgieten van een welgevulden hageltas. 
In dit ei ligt het embryo aan de buikzijde, de dooijer aan 
de rugzijde. 
Uit het ei gekomen hebben de meeste insecten eene andere 
gedaante als de moeder bij het leggen. Men noemt hen dan 
maskers of larven, larvae. De larven der vlinders, de rupsen, 
zijn algemeen bekend. De maskers der torren zijn zeer verschil- 
lend van gedaante , en niet minder die der insecten van 
andere orden. Wij zullen in den loop van het werk eenigen 
dier gedaantevormen beschrijven en door figuren aanschouwelijk 
maken. 
In dezen eersten toestand zijn ’de insecten ongeschikt tot 
paring, en leven oogenschijnlijk alleen om zich te voeden en 
verschillende stoffen tot vet om te zetten. Eenige malen ver- 
vellen zij, daar de oude huid te kort en te eng werd voor 
den toenemenden om vang van het dier; in den regel eet de 
