INSECTEN OE GEKORVENE DIEREN. 
105 
zij leven zoowel van acotyledonen en monocotyledonen , als van 
dicotyledonen, van levende zoowel als van doode en van tot 
decompositie overgaande gewassen. Zij leven van het vleesch, de 
huid, het bloed, het vet, de weefsels van andere dieren, 
levende en doode , zij leven van hunne uitwerpselen — zij leven 
ook van insecten en zulks niet alleen zoo, dat zij deze aanvallen 
en verslinden, maar zij leven inwendig in insecten, eerst van 
hun vetweefsel , daarna van tederder deelen ; zij vernielen elkander 
bij millioenen. Honderd duizenden zijn in één oogenblik gebo- 
ren en een enkel halfuur later zijn weder andere honderd dui- 
zenden ontstaan, wier levenstaak het is de vorigen te dooden. 
In eene rups huizen maden van sluipwespen en zoodra dezen uit 
de huid der doode rups zich naar buiten booren, vliegt een kleiner 
sluipwespje toe en legt hare eijeren in de maden, zoodat deze 
terwijl zij zich verpoppen, inwendig door kleinere maden wor- 
den opgegeten en wanneer de groote sluipwesp hare pop zou 
moeten verlaten, komen daaruit zes of zeven kleine sluipwes- 
pen van eene andere soort te voorschijn. Ja! zelfs depasgelegde 
eijeren van insecten herbergen inwendig reeds het ei van den 
vijand , een ander insect. Alzoo zijn de gekorvenen kleine raderen 
in de machinerie van het heelal, maar die door hun ontelbaar 
aantal en ongeloofelijk snelle omdraaijingen meer werks ver- 
rigten dan de groote raderen doen. 
Het instinct of de kunstdrift en het dierlijke verstand van 
sommige insecten zijn hoogst opmerkenswaardig. Van het her- 
inneringsvermogen zien wij onder anderen de baarblijkelijkste 
uitwerkselen bij de bijen , die, hoe veel korven ook naast elkander 
staan, in hare eigene korf terugkeeren ; bij de mieren, die her- 
haalde keeren in buitenwoningen in dezelfde kast denzelfden 
suikerpot opzoeken. Van redeneeringsgave onder gekorvenen 
vinden wij bij eenige schrijvers merkwaardige proeven opgetee- 
kend. Zoo verhaalt Gleditsch i) dat een zijner vrienden, eene 
1) Vhys. Bot. Oecon. Alhand. t. III. p. 220. Volgens Lacordaire, Intro- 
duction II. p. 461. 
