116 
INSECTEN OE GEKORVENE DIEREN. 
Dit stelsel vond tot lieden de meeste aanhangers. Eenige en- 
tomologen echter verwierpen het, als niet wijsgeerig genoeg, 
Oken, Hoogleeraar te Zurich, b. v. meende dat ieder stelsel 
de opklimming der natuur moest volgen, welke in de verschil- 
lende dieren- en plantensoorten telkens bij bekende organen weder 
een nieuw orgaan voegt en alzoo weder eene nieuwe reeks door- 
loopt, tot er bij deze vereeniging van organen nogmaals een ander 
nieuw orgaan gevoegd wordt. Mac-Leay, een Engelschman, 
schrijver Horae entomologicae ^ stelde dat er geene lijnregte 
noch laddervormige afdaling of opklimming in de natuur was, 
dat alle groepen in zich zei ven afgerond zijn en elke weder 
vijf andere groepen omvat, terwijl daar, waar de cirkels der 
groepen elkander aanraken, tusschengroepen ontstaan, die de 
groepen nader aan elkander verbinden. De gelede dieren [Annu- 
lusa) worden dus bij hem in vijf groepen verdeeld en iedere 
groep weder in vijf onderdeelen, welke evenwel niet allen nog 
bij name worden opgenoemd. De groep Ametabola b. v. heeft 
vooreerst slechts drie onderdeelen ; de beide overigen moeten 
nog ontdekt wmrden. 
Ieder die zich eenig door grondige kennis gesteund over- 
zigt over de klasse der gekorvene dieren kan vormen, zal ge- 
reedelijk toestemmen, dat het maken van eene met de natuur 
harmoniërende indeeling eene zeer moeijelijke zaak is. Mij komt 
het voor , dat de eerste grond van verdeeling in de gedaantewis- 
seling berust, welke of volkomen of onvolkomen is of -niet 
plaats vindt; den tweeden grond van verdeeling zoude ik in 
den vorm en het gebruik der monddeelen zoeken, den derden 
in het bestaan en den vorm der vleugels en den vierden in 
het aantal der oogen , zoodat men het volgende schema verkrijgt : 
