DE PODl]RELT,EN. 
123 
zaam. Tot dit geslacht behoort ook eene soort, reeds door de 
Geer in de Acta Upsaliensia beschreven, doch sedert door hem 
zelven en volgende schrijvers met de Podura nivalis L. ver- 
ward en nu eerst onlangs onder den naam van D. pi Herkl., 
door Dr. Herklots in het Tijdschrift voor Entomologie om- 
standig beschreven, i) Deze soort is zeer gemeen op boomstam- 
men gedurende den zomer in Holland en Zeeland. 
De fraaiste soorten treft men aan onder het geslacht Orchesella 
Templ. , dat zich onderscheidt doordien het ligchaam met lange 
knodsvormige haren bezet is en de sprieten eenigzins gebogen 
en zoo lang als het ligchaam zijn en uit zes geledingen be- 
staan, waarvan de beide laatsten zeer lang. O. fastuosa Nic. 
komt bij Rotterdam voor en is kenbaar aan de helderwitte tweede 
geleding der sprieten, evenzoo gekleurde vierde geleding van 
het lijf en twee haarbund eitjes aan het eind van het zesde lid, 
mede helderwit. De twee boven zigtbare borststuk-segmenten 
zijn bruin met eene langsstreep en vier vlakken dooijergeel ; ook 
is de eerste ring van het achterlijf zoodanig geteekend. Dit 
diertje, dat iets meer dan 3 streep lang is, leeft tusschen tak- 
kenbosschen in houtmijten. 
Eene andere soort van hetzelfde geslacht O. sylvatica Nic. 
is mede vrij gemeen onder hout en bij Leyden aangetroffen. 
Haar lengte bereikt noode 2 streep; het tweede lid der sprieten 
is geel, het derde dofzwart, het 4®, 5e, 6e, rosachtig grijs; 
het ligchaam is bruin van kleur met gele vlekjes en streepjes; 
bijzonder in het oog vallend zijn twee schuine rijen van kleine, 
ronde, gele stipjes op zwarten grond op den eersten ring van 
het borststuk. Vergelijk onze 9e figuur op Plaat VII. 
Eindelijk wordt tot deze familie gerekend het geslacht Smyn- 
thums Latr. , dat zich van al de vorigen onderscheidt door 
een bolvormig of eirond ligchaam , door geknakte sprieten , waar- 
van het laatste lid uit een overgroot aantal kleine leedjes schijnt 
1) Deel I. bl. 94- en 95. 
