124 
DE PODURELl.EN. 
te bestaan. Er zijn in het geheel 16 oogjes aanwezig; de kop 
staat verticaal en niet horizontaal; het lijf bestaat uit zeven 
niet duidelijk afgescheiden ringen; aan het uiteinde van den 
vorkstaart zijn nog twee kleine leedjes aanwezig, aan iedere 
zijde een. Yan dit geslacht zijn ons slechts drie soorten als 
inlandsch bekend, vlridis^ fuscus en signatus, Sm. viri- 
dis E. komt in Augustus in het gras voor en is somtijds zeer 
gemeen;' het diertje is heldergroen of vuilgeel van kleur, slechts 
\ streep lang; de oogen zijn zwart; de sprieten ros, de pooten 
geel, de staart wit. Op den kop staan meest vier rosse vlekjes. 
Sm. fuscus Lag. is tweemaal zoo groot en meer algemeen dan 
de vorige. Ik heb deze soort in zeer groot aantal aangetroflen 
in een eikenbosch op de hofstede Ehienderstein bij Brummen. 
Zij is nagenoeg kogelvormig, steenrood, bruin of feuille-morte 
van kleur, met zwarte oogen; de pooten helder rood, gelijk 
mede de eerste geledingen der sprieten, waarvan de laatsten 
grijs zijn. Vergelijk de 10e figuur op Plaat VU. 
DE L E P I S M E N. 
Men zoude geneigd zijn deze dieren, naar de meest bekende 
soort Suiher gasten te noemen ; dan daar eenigen aan het strand , 
anderen in bosschen, onder steenen zich onthouden, komt 
het mij voor beter te zijn, de door Linnaeus ingevoerde Latijn- 
sche benaming te gebruiken, welke van de schubbetjes afgeleid 
schijnt, die de huid dezer diertjes bekleeden. 
Hun ligchaam bestaat uit veertien geledingen, waarvan een 
de kop is, drie het borststuk en tien het achterlijf uitmaken. 
Het hoofd draagt twee lange sprieten, die uit een zeer groot 
aantal kleine leedjes zijn zamengesteld en een borstelachtig 
voorkomen hebben. De ons bekende inlandsche soorten bezit- 
ten allen oogen, doch het is waarschijnlijk dat de blinde soort 
Campodea Stapliylinus die in Engeland en Frankrijk inheemsch 
