128 
LUIZEN. 
een’ zuiger in eene ongelede scheede bevat, welke aan hare in- 
planting terugtrekbare haakjes draagt; de andere familie bevat 
dieren, welke parasitisch op zoogdieren en vogels, maar niet 
op dieren van andere klassen leven en zich van de vorigen 
hoofdzakelijk onderscheiden doordien hun mond met kaken 
gewapend is. In de Bouwstoffen voor eene Fauna van Neder- 
land heeft de Heer R. T. Maiïland eene naamlijst van hem 
bekende inlandsche soorten dezer orde geleverd. 
EIGEN LIJKE OE ZUIGENDE LUIZEN. 
De dieren dezer familie worden in het natuursysteem 
topina of Pediculina genoemd. De kenmerken, waardoor zij 
zich onderscheidt, zijn reeds opgegeven; men kan er bij voegen, 
dat de sprieten meestal vijf leedjes bezitten, dat de pooten 
gewoonlijk tot klimmen geschikt zijn , dat is te zeggen de scheen 
is meestal met een’ tand gewapend, waarmede de klaauw van 
den tarsus eene grijpschaar uitmaakt. Yoorts bestaat er aan den 
slokdarm geen krop en er zijn vier maagsapafscheidende vaten. 
Drie geslachten treft men in deze familie aan, waarvan twee 
op den mensch leven. 
PktJiirius Inguinalis Leach, Pediculus Puhis L. , de Plat- 
luis^ Morpion der Transchen, is eene soort, die bij onreine 
lieden aan de schaamdeelen , in den baard en de wenkbraauwen 
en onder de okselen aangetrofi'en wordt. Zij brengt een aller- 
onaangenaamst jeuken te weeg en steekt zeer scherp. Ten tijde 
toen Dr. M. Houttuin zijne Natuurlijke historie volgens het 
Zamenstel van den Heer Linnaeus uitgaf (1769), waren zij 
bij ons te lande nog moeijelijk aan te treffen of men schaamde 
zich zeer te bekennen dat men deze parasiten voedde, w'ant 
hij zegt (1^ Deel, ld® stuk, bl. 68): „Onze afbeelding is naar 
levendige voorwerpen gemaakt, die ik niet dan met veel moeite 
bekomen heb.” Tegenwoordig valt dit zoo moeijelijk niet. 
