EIGENLIJKE OF ZUIGENDE LUIZEN. 
131 
Burmeister geeft van zijn Ped. Tabescentium de volgende dia- 
gnose : Dilute-flavus , capite rotundo, antennis longioribus, tliorace 
majori quadrato, abdominis segmeutis baud constrictis, margi- 
nibus quadrisetis. Long. 
Het derde geslacht, Haematopinus , onderscheidt zich van 
het tweede, doordien het achterlijf uit acht of negen geledin- 
gen bestaat en het borststuk smaller is dan het abdomen. De 
Heer Maitland geeft in de bovengenoemde naamlijst acht 
soorten op, die door hem in Nederland zijn waargenomen; 
daaronder behooren de drie volgenden. Haem. piliferus Burm., 
3 Ned. streep lang, heeft den breeden, zeshoekigen kop, het 
borststuk en de pooten geelachtig bruin gekleurd, het achterlijf 
groot, zonder duidelijke inkervingen der ringen, lijkkleurig 
en met vele korte grijze haren rijkelijk bedekt. Deze luissoort 
leeft op honden. Haem. Asini L., die wel eens de lengte van 
4 Ned. streep bereikt, leeft op ezels; zij is aan kop, borststuk 
en pooten roestkleurig; het achterlijf is breed, licht traankleu- 
rig wit met hoornachtige verhevenheden in de zijden rondom 
de luchtgaten; de kop is zeer lang met diepe inkepingen ach- 
ter de sprieten; de laatste geleding van het ligchaam draagt 
twee zwarte driehoekige vlekken. Yerg. onze fig. 2opPl. YIII. 
Haem, ventricosus Denny, nagenoeg 1 Ned. str. lang, leeft 
op tamme konijnen en heeft bijna de gedaante van eene veld- 
flesch. De kop, met de sprieten, het zeer korte bovenlijf en 
de pooten zijn kastanjebruin, het achterlijf lijkkleurig. — De 
overige inlandsche soorten van dit geslacht worden aan getrof- 
fen op runderen, varkens, hazen, ratten en muizen. 
V A C H T L U I Z E N OF B I J T E N D E LUIZEN. 
Gelijk wij reeds gemeld hebben, onderscheidt zich deze fa- 
milie van de vorige door het bezit van kaken aan de onder- 
vlakte van den kop. De Geer ontdekte dit kenmerkend verschil 
