134 
VACHTLUIZEN OE BIJTENDE LUIZEN. 
zet. De kleur is melkwit; kop en borststuk zijn met zwarte 
gebogen zijdelingsche strepen en liet achterlijf met dergelijke 
geeren voorzien. De pooten hebben ieder twee zwarte ringen. 
Bocophoms atratus Nitzsch is een zeer na verwante soort» 
bij welke het achterlijf in de zwarte geeren roodgevlekt is. 
Zij leeft op den roek. 
Bocophoms communis JSTitzsch komt op vele soorten van 
zangvogels voor. Zij heeft niet meer dan 1 streep lengte en is 
glimmend bruin met witte borstels. De gedaante is nagenoeg 
die van onze fig. 8, doch het achterlijf is korter. De zijden 
van het abdomen zijn donkerder bruin ; op het midden ziet men 
eene naar achteren uitstralende witte vlek en de laatste gele- 
ding is geheel wit. 
Trichodectes latus Nitzsch is parasiet van den hond. Wij 
geven de afbeelding van deze luis op PI. VIII bij fig. 9. De 
kop is zeer breed en stomp, met bolle uitpuilingen aan de zijden 
achter de sprieten. Dezen hebben slechts drie geledingen, waar- 
van de eerste vrij dik is. De oogen zijn moeijelijk te onder- 
scheiden; het achterlijf is schijfvormig. De kleur is roestbruin; 
voor aan den kop staan twee zwarte vlekken en twee aan de 
zijden , die de sprieten omvatten en langs de oogen naar den 
hals loopen. Op het lijf staan geene stijve borstels. 
Verwante soorten treft men op paarden, runderen, schapen 
en herten aan. 
Liotheum impoHunum Nitzsch leeft op reigers (Verg. PI. VIII 
fig. 10). Deze luis heeft den kop kort en breed met zeer uit- 
gezette achterhoeken, door eene insnoering in de zijden als in 
twee deelen verdeeld. De sprieten zijn zeer kort en knodsvor- 
mig; er zijn geene bijsprieten; de prothorax is zeer kort en 
breed; de metathorax, vergroeid met den mesothorax , is smaller, 
doch langer; het achterlijf bestaat uit tien geledingen en is 
langwerpig ovaal. Het geheele dier is pekbruin en met bruine 
borstelharen bezet. Op den schedel staan twee vierhoekige zwarte 
vlekken. 
